*အမည္- (သိဒၶတၳ) ေဂါတမ

*ခမည္းေတာ္ – သုေဒၶါဒန ေဂါတမ မင္းၾကီး

*မယ္ေတာ္ – မိဖုရား မဟာ မာယာ (ေမြးဖြားျပီး ခုႏွစ္ရက္အၾကာတြင္ေသဆံုးသည္)

*လူမ်ဳိးစု – ခတၱိယ

*မိေထြးေတာ္ – မဟာပဇာပတိ ေဂါတမီ

*ေမြးဖြားသည္႔ရက္ – ခရစ္မေပၚမီ ၆၂၃ ခု၊ ေမလ ၊ ေသာၾကာေန႔ မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈ ခု၊ ကဆုန္လျပည္႔ေန႔

*ေမြးဖြားသည္႔ေဒသ – လုမၺိနီအင္ၾကင္းဥယ်ာဥ္၊ ကပိလ၀တ္ျပည္

*ေမြးဖြားသည္႔တိုင္းျပည္ – အိႏိၵယ (ယခု နီေပါႏိုင္ငံ) မဇၥ်ိမေဒသ

*ေမြးဖြားသည္႔ေနရာရိွအပင္ – အင္ၾကင္းပင္

*ပထမဦးဆံုးေျပာသည္႔စကား – “ငါသည္ တေလာကလံုးထက္ျမတ္၏”

*ဖြားဖက္ေတာ္ ခုႏွစ္ဦး- ယေသာ္ဓရာမင္းသမီး၊ ညီေတာ္အာနႏၶာ၊ ကာဠဳဒါယီအမတ္ေလာင္း၊ ဆႏၷအမတ္ ေလာင္း၊ က႑ကျမင္း၊ ေရြအိုးၾကီးေလးလံုး၊ ေဗာဓိပင္

*အိမ္ေထာင္ျပဳသည္႔အသက္ – ၁၆ ႏွစ္

*ဇနီး – ယေသာ္ဓရာ မင္းသမီး (၀မ္းကြဲႏွမ)

*သားေတာ္ – ရာဟုလာ

*ေယာကၡမေတာ္မ်ား – သုပၸဗုဒၶမင္းၾကီး (ေဒ၀ဒဟျပည္မင္းၾကီး)၊မိဖုရား အမိတၱာ(သုေဒၶါဒန မင္းၾကီး၏ အမေတာ္)

*ေယာက္ဖေတာ္ – ေဒ၀ဒတ္ (ညီအကို၀မ္းကြဲ)

*ေကာ႑ညပုဏၰားေျပာသည္႔စကား – “အရွင္သားေတာ္သည္ ေတာထြက္၍ ဘုရားဧကန္ျဖစ္လိမ္႔မည္”

*နမိတ္ၾကီးေလးပါး – သူအို၊သူနာ၊သူေသ၊ရဟန္း

*သားေတာ္ေမြးဖြားျပီးေျပာသည္႔စကား – “ရာဟုဖမ္းျပီ၊အေႏွာင္အဖြဲ႕ျဖစ္ျပီ”

*ေတာထြက္သည္႔အသက္ – ၂၉ႏွစ္၊(အိမ္ေထာင္ျပဳျပီး ၁၃ ႏွစ္အၾကာ)

*ေတာထြက္သည္႔အခ်ိန္ – ခရစ္မေပၚမီ ၅၉၄ ခု၊ ဇူလိုင္လ၊ တနလၤာေန႔ (ညလယ္)၊မဟာသကၠရာဇ္ ၉၇ ခု၊ ၀ါဆိုလျပည္႔ေန႔

*ျမင္းရထားေမာင္းသူ – ဆႏၷအမတ္

*ေတာ္၀င္ျမင္းအမည္ – က႑က (သခင္နဲ႔ခြဲျပီးေနာက္ေသဆံုးသြားသည္)

*ျဖတ္သြားသည္႔ျမစ္ – အေနာ္မာ

*သြားသည္႔ေနရာ – ဥရုေ၀လေတာ

*ဘုရားေလာင္းအားေနာက္ဆံုးဆြမ္းကပ္သူ – သုဇာတာ ဃနႏို႔ဆြမ္း( ၄၉ လုပ္မွ်သာ)

*ဘုရားေလာင္းအားျမက္လွဴဒါန္းသူ- ေသာတၳိယ ျမက္ရိတ္သမားမွျမက္ရွစ္ဆုပ္လွဴဒါန္းသည္

*က်င္႔ၾကံမွု – မဇၥ်ိမ ပ႗ိပဒါလမ္းစဥ္၊ ၀င္ေလထြက္ေလကို ရွုမွတ္ျခင္း

*ေနရာ – အိႏၵယႏိုင္ငံ၊ ဘီဟာနယ္တြင္ရိွေသာ ဗုဒၶဂါယာ –

*အမွီျပဳသည္႔အပင္ – ေဗာဓိပင္

*ဘုရားျဖစ္သည္႔အသက္ – ၃၅ ႏွစ္

*ဘုရားျဖစ္သည္႔ေန႔ – ခရစ္မေပၚမီ ၅၈၈၊ေမလ၊ ဗုဒၶဟူးေန႔၊မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃၊ ကဆုန္လျပည္႔ေန႔

*တရားဦးေဟာသည္႔ေနရာ – သမင္ျခံ၊ မိဂဒါ၀ုန္ေတာ၊ တရားဦးေဟာသည္႔အခ်ိန္ – စေနေန႔၊ ဇူလိုင္လ၊ ခရစ္မေပၚမီ ၅၈၈ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃၊ ၀ါဆိုလျပည္႔ေန႔

*ေဟာသည္႔တရားဦး – ဓမၼစၾကာလကၡဏသုတ္ ပထမဆံုးသံဃာငါးဦး – အရွင္ေကာ႑ည၊ အရွင္၀ပၸံ၊ အရွင္ဘဒၶိယ၊ အရွင္မဟာနာမ္၊ အရွင္အႆဇိ

*အမ်ဳိးသားဓမၼေသနာပတိ- ရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ (ဥပတိႆ)၊ လက္ယာရံ။ *ရွင္ေမာဂၢလာန္ မေထရ္(ေကာလိတ)၊ လက္၀ဲရံ

*အမ်ဳိးသမီးဓမၼေသနာပတိ – ေခမာ ေထရီ၊ လက္ယာရံ (ဗိမၺိသာရမင္းၾကီး၏မိဖုရား)။ ဥပၸလ၀ဏ္ ေထရီ ၊လက္၀ဲရံ

*ဘုရားရွင္အားေနာက္ဆံုးဆြမ္းကပ္သူ – စုႏၵ (၀က္ပ်ဳိသားဆြမ္း)

*ေရာဂါ – ေသြး၀မ္းသြားေရာဂါ

*သက္ေတာ္ – ၈၀ ႏွစ္

*၀ါေတာ္ – ၄၅ ၀ါ

*ပရိနိဗၺာန္ျပဳသည္႔ အပင္ – အင္ၾကင္းပင္ႏွစ္ပင္ၾကား

*ပရိနိဗၺာန္ျပဳသည္႔ေနရာ – အင္ၾကင္းဥယ်ာဥ္၊ ကုသိနာရံုျပည္ (ယခု ဥတရာပတ္၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ)

*ဗုဒၶ၏ ေနာက္ဆံုးသာ၀က – သုဘဒၵ မေထရ္

*ဗုဒၶ၏ ေနာက္ဆံုးစကား –
“ သခၤါရတရားတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္း သေဘာရိွၾကသည္။
……..သင္ခ်စ္သားတို႔ မေမ႔မေလ်ာ႔ေသာသတိတရားတို႔ျဖင္႔ အားထုတ္ၾကကုန္ေလာ႔”
…………( အပၸမာေဒန သမၼာေဒထ )……….

*ပရိနိဗၺာန္ျပဳသည္႔အခ်ိန္ –
ခရစ္မေပၚမီ ၅၄၃ ခု၊ ေမလ၊ အဂၤါေန႔ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈ ခု၊ ကဆုန္လျပည္႔ေန႕

…….ေဂါတမ ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ဤဘဒၵကမာၻမွ ျပန္၍ ေရတြက္သည္ရွိေသာ္ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမာၻတစ္သိန္းထက္၌ သုေမဓာရေသ့ ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။

*သုေမဓာရေသ့သည္ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား ေျခေတာ္ရင္း၌ ကိုယ္ေတာ္တစ္ဦးတည္း နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ ရႏုိင္ေသာ္လည္း ၾသဃေလးျဖာသံသရာ၌ နစ္မြန္းေပ်ာ္ပါးကုန္ေသာ ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါ အေပါင္းတုိ႔ကုိ သနားၾကင္နာေတာ္မူလွသျဖင့္ ယူေတာ္မမူခဲ့ေပ။

*ပါရမီ(၃)မ်ိဳး၊

*သုေမဓာရေသ့ဘ၀မွ ေ၀ႆႏၲရာမင္း ဘ၀တုိင္ေအာင္ မေရမတြက္ႏုိင္ မ်ားစြာေသာ ဘ၀တုိ႔၌…

၁။ ေရႊ၊ ေငြ၊ ျမင္း အစရွိသည္တုိ႔ကုိ လွဴျခင္း၊ (ဒါနပါရမီ)၊
၂။ ေျခ၊ လက္၊ နား ႏွာေခါင္း အစရွိသည္တုိ႔ကုိ လွဴျခင္း၊ (ဒါနဥပပါရမီ)၊
၃။ ကိုယ့္အသက္ကို လွဴျခင္း၊ (ဒါနပရမတၳပါရမီ)၊
အစရွိေသာ ပါရမီသံုးဆယ္တုိ႔ကုိ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

စြန္႔ျခင္းႀကီး(၅)ပါး၊

ထို႔အျပင္ အလြန္စြန္႔ႏုိင္ခဲစြာေသာ…
၁။ ပေဒသရာဇ္ ဧကရာဇ္ စၾကမင္းတုိ႔၏ စည္းစိမ္ဥစၥာ ရတနာတုိ႔ကုိ စြန္႔ျခင္း၊ (ဓနပရိစၥာဂ)၊
၂။ သားသမီးတုိ႔ကုိ စြန္႔ျခင္း၊ (ပုတၱပရိစၥာဂ)၊
၃။ မယားကုိ စြန္႔ျခင္း၊ (ဘရိယပရိစၥာဂ)၊
၄။ ေျခ၊ လက္၊ နား၊ ႏွာေခါင္း အစရွိသည့္ အဂၤါႀကီးငယ္ကုိ စြန္႔ျခင္း၊ (အဂၤပရိစၥာဂ)၊
၅။ ကုိယ့္အသက္ကုိ စြန္႔ျခင္း၊ (ဇီ၀ိတ ပရိစၥာဂ)၊ ဟု ဆုိအပ္ေသာ စြန္႔ျခင္းႀကီး ငါးပါးကုိ ျဖည့္စြန္႔ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

စရိယ(၃)ပါး၊
၁။ ေလာကတၳစရိယ =ေလာကလူသား သတၱ၀ါမ်ားအတြက္ က်င့္ေတာ္မူျခင္း။
၂။ ဉာကတၳစရိယ =ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားအတြက္ က်င့္ေတာ္မူျခင္း။
၃။ ဗုဒၶတၳစရိယ =သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္အတြက္ က်င့္ေတာ္မူျခင္း။
ဟူေသာ စရိယသံုးပါးကုိလည္း က်င့္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

…..ဤသို႔ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာ ကာလပတ္လံုး ပါရမီေတာ္တုိ႔ကုိ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူခဲ့ၿပီးေနာကဘုရား အေလာင္းေတာ္သည္ တုသိတာနတ္ျပည္၌ ေသတေကတုမည္ေသာ နတ္သားျဖစ္ခဲ့ေလသည္။

……နတ္သား ျဖစ္စဥ္ စၾက၀ဠာ တုိက္တစ္ေသာင္းမွ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတုိ႔က “ဘုရားျဖစ္ခ်ိန္တန္ပါၿပီ၊ လူ႔ျပည္သုိ႔ဆင္း၍ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူပါ” ဟု ဘုရားအေလာင္းေတာ္ကုိ ေတာင္းပန္ေတာ္မူေလသည္။

……ၾကည့္ျခင္းႀကီး(၅)ပါး၊

သုိ႔ျဖစ္၍ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေသတေကတု နတ္သားသည္…
၁။ ကာလ = ဘုရားျဖစ္ရာ အခ်ိန္ကာလ၊
၂။ ဒီပ = ဘုရားျဖစ္ရာ ကၽြန္းအရပ္၊
၃။ ေဒသ = ဘုရားျဖစ္ရာ အရပ္ေဒသ၊
၄။ ကုသလ = ဘုရားျဖစ္ရာ အမ်ိဳးအႏြယ္၊
၅။ မာတုအာယုပရိေစၧဒ = ဘုရားအေလာင္းေတာ္၏ မယ္ေတာ္ ျဖစ္မည့္ သူ၏သက္တမ္း အပုိင္းအျခား၊ ဟူေသာ ၾကည့္ျခင္းႀကီး ငါးပါးတုိ႔ကုိ ၾကည့္႐ႈ႕ေတာ္မူေလသည္။

ယင္းသုိ႔ ၾကည့္႐ႈ႕ေတာ္မူၿပီး နတ္အျဖစ္မွ စုေတကာ မဟာသကၠရာဇ္ (၆၇)ခု၊ ၀ါဆုိလျပည့္၊ ၾကာသပေတးေန႔၌ ကပိလ၀တ္ျပည့္ရွင္ ဘုရင္သုေဒၶါဒနမင္းႀကီး၏ ေတာင္ညာ ေဒ၀ီမိဖုရားႀကီး မယ္ေတာ္မာယာေဒ၀ီ ၀မ္း၌ ပဋိသေႏၶ တည္ေနေလသည္။

……….ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ မဟာသကၠရာဇ္ (၆၈)ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ ေသာၾကာေန႔၀ယ္ ေဒ၀ဒဟျပည္ ႏွင့္ ကပိလ၀တ္ျပည္၏ အၾကားရွိ လုမၺိနီသာေမာ အင္ၾကင္းေတာ၌ မယ္ေတာ္မာယာ၀မ္းမွ မီးရွဴးသန္႔စင္ ဖြားျမင္ ေတာ္မူေလသည္။

…..ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ (၁၆)ႏွစ္ အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ ယေသာ္ဓရာ မင္းသမီးႏွင့္ ထိမ္းျမား လက္ထပ္၍ မင္းစည္းစိမ္ကုိ ခံစားေလသည္။

….ကပိလ၀တ္နဲ႔ ေဒ၀ဒဟ ႏွစ္ျပည္ေထာင္သာကီ၀င္မင္းတို႔ဟာ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ကတည္းက ေမာင္လွယ္ႏွမလွယ္ ေရႊလမ္းေငြလမ္း ေဖာက္ခဲ့ၾကပါတယ္..။

…… ကပိလ၀တ္ျပည့္ရွင္-ေဇယ်သနမင္းရဲ႕သားေတာ္ သီဟဟႏုနဲ႕ ေဒ၀ဒဟျပည့္ရွင္ ဥကၠာသကၠမင္းရဲ႕သမီးေတာ္-ကဥၥနာမင္းသမီးတို႔ လက္ဆက္လိုက္တဲ့အခါ သုေဒၶါဒန၊ အမိေတာဒန၊ ေဓါေတာဒန၊သေကၠာဒန၊ သုေကၠာဒနဆိုၿပီး သား(၅ေယာက္၊ အမိတာနဲ႕ ပါလိတာဆိုၿပီး သမီး(၂)ေယာက္ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္..။

ဒါက သုေဒၶါဒနတို႔ ဘက္ကမိသားစုပါ..။

ဒ၀ဒဟျပည့္ရွင္ ဥကၠာသကၠမင္းရဲ႕သားေတာ္ အဥၥနာမင္းသားနဲ႔ ကပိလ၀တ္ျပည့္ရွင္ ေဇယ်သနမင္းရဲ႕သမီးေတာ္ ယေသာဓရာ (ဘဒၵကဥၥနာယေသာဓရာ ရဲ႕အဖြားေလးေတာ္စပ္ပါတယ္..) တို႔ လက္ဆက္လိုက္တဲ့အခါ သုပၸဗုဒၶနဲ႔ ဒ႑ပါဏီဆိုၿပီး သား(၂)ေယာက္၊ သီရိမဟာမာယာေဒ၀ီနဲ႕ ပဇာပတိေဂါတမီဆိုၿပီး သမီး(၂)ေယာက္ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္..။
ဒါက မယ္ေတာ္မာယာ တို႔ဘက္က မိသားစုေပါ့..။

သီဟဟႏုရဲ႕သားေတာ္ သုေဒၶါဒနနဲ႔ အဥၥနာမင္းရဲ႕ သမီးေတာ္ႏွစ္ပါးျဖစ္တဲ့ သီရိမဟာမာယာေဒ၀ီနဲ႕ ပဇာပတိေဂါတမီတို႔ လက္ဆက္လိုက္တဲ့အခါ သီရိမဟာမာယာေဒ၀ီက ဘုရားေလာင္းသိဒၶတၳမင္းသားနဲ႔ ပဇာပတိေဂါတမီက ရူပနႏၵာမင္းသမီးနဲ႔နႏၵမင္းသားတို႔ကို အသီးသီးေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္..။

…ေနာက္တစ္ခါ သီဟဟႏုမင္းရဲ႕ သမီးေတာ္ အမိတာနဲ႔ အဥၥနာမင္းရဲ႕သားေတာ္ သုပၸဗုဒၶတို႔ လက္ဆက္ရာမွာ သမီးေတာ္ ဘဒၵကဥၥနာယေသာဓရာ နဲ႔ သားေတာ္ ေဒ၀ဒတ္ တို႔ကိုေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္..။

ဘုရားေလာင္းသိဒၶတၳမင္းသားနဲ႔ ဘဒၵကဥၥနာယေသာဓရာတို႔လက္ဆက္လိုက္တဲ့ အခါ သားေတာ္ရာဟုလာေလးကို ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္..။

…..၂၉ႏွစ္အရြယ္ ေရာက္ေသာအခါ (သူအုိ၊ သူနာ၊ သူေသ၊ ရဟန္း)ဟူေသာ နိမတ္ႀကီးေလးပါးကုိ ျမင္ေတာ္မူသျဖင့္ ေတာထြက္၍ ရဟန္းျပဳေလသည္။

…………ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ အလြန္ျပဳႏုိင္ခဲေသာ ဒုကၠရစရိယာအက်င့္ကုိ ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ (၆)ႏွစ္ပတ္လံုး က်င့္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

ထုိ႔ေနာက္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ သုဇာတာမည္ေသာ သူေဌးသမီးလွဴဒါန္းအပ္ေသာ ႏို႔ဃနာ ဆြမ္းကုိ အဇပါလေညာင္ပင္ရင္း၌ အလွဴခံဘုဥ္းေပးၿပီး မဟာေဗာဓိပင္သုိ႔ ၾကြသြားေတာ္မူေလသည္။

…..ေသာတၳိယငစင္ ျမက္ထမ္းသမား (ျမက္ထမ္းလုလင္)သည္ မဟာေဗာဓိပင္သို႔ ၾကြလာေသာ ဘုရားအ ေလာင္းေတာ္အား ျမက္ရွစ္ဆုပ္ကို လွဴဒါန္းေလသည္။

…ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ေသာတၳိယငစင္ လွဴဒါန္းအပ္ေသာ ျမက္ရွစ္ဆုပ္ကုိ ႀကဲျဖန္႔လိုက္ေသာ အခါ ထိုခဏ၀ယ္ ျမက္ရွစ္ဆုပ္သည္ မဟာေဗာဓိပင္ရင္း၌ အပရာဇိတပလႅင္ ျဖစ္လာေလသည္။

………(ထုိျမက္တုိ႔ သည္ ျမက္အသြင္သ႑န္ျဖင့္ မတည္ၾကကုန္)။
ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ထုိပလႅင္ထက္၌ ထက္၀ယ္ဖြဲ႔ေခြေနေတာ္မူစဥ္ ေနမ၀င္မီ ေဒ၀ပုတၱမာရ္ (မာရ္နတ္ရန္)ကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူေလသည္။

….. ( ပု ) ( ဒိ ) ( အာ ) ဟုဆိုအပ္ေသာ …..။

….. ( ပု )ညဥ့္ဦးယံ၌ ေရွးက ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ ခႏၶာအစဥ္ကုိ ေအာက္ေမ့သိတတ္ ေသာ ပုေဗၺနိ၀ါသာႏုႆတိဉာဏ္ကို ရေတာ္မူေလသည္။

….. ( ဒိ ) သန္းေခါင္ယံ၌ နတ္တုိ႔၏ မ်က္စိႏွင့္တူေသာ ဉာဏ္မ်က္စိျဖင့္ စုေတခါနီးေသာ သတၱ၀ါစသည္တုိ႔ကုိ ျမင္တတ္ေသာ ဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္ကုိ ရေတာ္မူေလသည္။

…..( အာ )မုိးေသာက္ယံ၌ အာသေ၀ါတရားေလးပါး တုိ႔၏ ကုန္ျခင္းကုိ ျပဳတတ္ေသာ (အာသ၀ကၡယဉာဏ္)ကုိ ရေတာ္မူေလသည္။ .

….အသက္(၃၅)ႏွစ္ အရြယ္၊ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃)ခု၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ မုိးေသာက္ယံ၀ယ္ ေလာကသံုး ပါးတြင္ အတုမရွိေသာ သဗၺညဳတ ဘုရားရွင္အျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ေတာ္မူေလသည္။

သံုးလူ႔သခင္ သဗၺညဳတဘုရားရွင္သည္ (၄၅)၀ါ ကာလပတ္လံုး ေ၀ေနယ်တုိ႔အား ဓမၼစၾကာစသည့္ တရားဓမၼတုိ႔ကုိ ေဟာျပေတာ္မူကာ နတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတုိ႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကုိ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

….. (၄၅)၀ါ ကာလပတ္လံုး သတၱ၀ါတုိ႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကုိ မနားမေန ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ေသာ သဗၺညဳတ ဘုရားရွင္သည္
သက္ေတာ္(၈၀) အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈)ခု၊ ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႔၀ယ္ ကုသိနာ႐ံုျပည္ မလႅာမင္းတုိ႔၏ ဥယ်ာဥ္၌ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူေလသည္……….။

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 


အရိေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရားဗုဒၶ၀င္အေၾကာင္းအရာေလးပါ…ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ကပိၸလဝတ္ျပည္  နိေျဂာဓာရံုေက်ာင္းမွာ သီတင္းသံုးေနတဲ႔အခ်ိန္ အရွင္သာရိပုတၱရာ၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ အရ အရဟတၱဖိုလ္စ်ာန္သမာပတ္ ဝင္စားျပီး အဇိတရဟန္း ေနာင္အနာဂတ္ကာလမွာ အရိေမေတၱယ် ဘုရား  ျဖစ္ေတာ္မူမည္႔အေႀကာင္းကို ေဟာႀကားေတာ္ မူပါတယ္။အရိေမေတၱယ်ဘုရားေလာင္းက တစ္သေခ်ၤႏွင္႔ ကမၻာတစ္သိန္း ပါရမီေတြျဖည္႔က်င္႔ျပီး တုသိတာနတ္ျပည္မွာရိွေနမယ္။
အေလာင္းေတာ္နတ္သားက လူ႕ျပည္ကိုဆင္းျပီး ပဋိသေႏၶေနဖို႔ရာအတြက္ ဘုရားေလာင္းတို႔ရဲ႔ ထံုးတမ္း အစဥ္အလာ ဓမၼတာအရ ပဋိသေႏၶယူေတာ႔မယ္ဆိုရင္ ႀကည္႔ျခင္းငါးပါး အရင္ႀကည္႔ျပီးမွ ပဋိသေႏၶယူေလ႔ ရိွႀကတယ္။ႀကည္႔ျခင္းငါးပါးျဖင္႔ႀကည္႔ေတာ္မူျခင္းက-..
(၁)ဘုရားျဖစ္မည္႔ေခတ္အခါကာလကား အႏွစ္တစ္သိန္းမွစျပီး ေအာက္ျဖစ္ေသာကာလ အႏွစ္တစ္ရာတန္းမွစျပီး အထက္ျဖစ္ေသာကာလ (တစ္သိန္းႏွင္႔ တစ္သိန္းေအာက္- ၁၀၀အထက္)(၂)ဘုရားျဖစ္ရာက်ြန္းကား ဇမၺဴဒိပ္က်ြန္း
(၃)ဘုရားပြင္႔ရာေဒသကား မဇၥ်ိမေဒသ
(၄)ဘုရားေလာင္းျဖစ္ရာ အမ်ိဳးကား မင္းမ်ိဳး ပုဏၰားမ်ိဳး
(၅)မယ္ေတာ္၏အသက္အပိုင္းအျခားကား ဘုရားေလာင္းေမြးျပီးခုနစ္ရက္သာေနရျခင္းပဋိသေႏၶယူုျခင္း…ေကတုမတီျပည္……သခၤစႀကဝေတးမင္းႏွင္႔ တိုင္ပင္ႀကံစည္ဘက္ကိုးကြယ္ရာျဖစ္ေသာ အတိတ္ အနာဂတ္ကိုသိျမင္ႏိုင္ျပီးပစၥဳပန္သံသရာအစီးအပြားကို ဆံုးမတတ္ေသာ သုျဗဟၼပုဏၰားႀကီး၏ ျဗဟၼဏဝတီပုေဏၰးမဝမ္းမွာ ပဋိသေႏၶေနလိမ္႔မည္။


ျဗဟၼဏဝတီပုေဏၰးမဝမ္းမွာဆယ္လျပည္႔တဲ႔အခါမွာ ဣသိပေတနသမင္ေတာမွာ မယ္ေတာ္ ျဗဟၼဏဝတီ သည္ထိုင္လ်က္လည္းမဟုတ္ အိပ္လ်က္လည္းမဟုတ္ဘဲ ရပ္လ်က္သာလွ်င္ သစ္ပင္၏အကိုင္းအခက္ ကိုကိုင္လ်က္ ေမေတၱယ်ကိုဖြားေတာ္မူလိမ္႔မည္။ဘုရားေလာင္းနဲ႔အတူ တစ္ခ်ိန္တည္းဖြားေတာ္ မူတဲ႔ ဖြားဘက္ေတာ္ ၁၈ ကုေဋအားလံုးအမတ္ေတြခ်ည္းျဖစ္မယ္။ အဇိတဟူေသာအမည္ကိုသာေပးလိမ္႔မယ္။

ဘုရားေလာင္းအဇိတမင္းသားဟာဖြားလွ်င္ဖြားခ်င္း ခုနစ္ဖဝါးလွမ္းျပီး ေျခေတာ္ခ်တိုင္းခ်တိုင္း ႀကာပြင္႔ေတြေပၚေပါက္လိမ္႔မယ္။ဖြားလွ်င္ဖြားခ်င္း ခုနစ္လွမ္းလွမ္းျပီး “ယခုဘဝကား ငါ႔အဖို႔ေနာက္ဆံုးဘဝ တည္း ေနာက္ထပ္ဘဝမရိွေတာ႔ျပီ အာသေဝါကင္းသည္ ျဖစ္ေသာေႀကာင္႔ျငိမ္းေအးလတံၱ႔” ဟူေသာစကား ကိုအရပ္ေလးမ်က္ႏွာကိုႀကည္႔ျပီးေျပာဆိုလိမ္႔မယ္


။ျပာသာဒ္ေလးေဆာင္ေပၚလာျခင္း…အဇိတမင္းသားေလာကစည္းစိမ္ခံစားဖို႔ရာေနမင္း၏ေရာင္ျခည္ကဲ႔သို႔လူသားေတြမ်က္စိျဖင္႔စိန္းစိန္းမႀကည္႔ဝံ႕တဲ႔ အေရာင္တလက္လက္ျဖင္႔ ရတနာအေရာင္ထြန္း လင္းေျပာင္ တဲ႔တင္႔တယ္ခံ႕ညားေသာျပာသာဒ္ေလးေဆာင္ေပၚေပါက္လာလိ္မ္႔မည္။ျပာသာဒ္ေလးေဆာင္ကို တစ္ေဆာင္မွာ ပရိေဘာဂအသံုးအေဆာင္ အျပည္႔အစံုပါတဲ႔တိုက္ခန္းက ခုနစ္ေထာင္စီ တစ္ဖက္ တစ္ဖက္ မွာ ပတၱျမားေက်ာက္မ်က္ရြဲစီေသာနဝရတ္ကိုးပါးနဲ႔ ျပည္႔စံုေသာ ပလႅင္ခုနစ္ေထာင္စီ ရတနာ ခုနစ္ပါးႏွင္႔ျပည္႔စံုေသာ ထီးျဖဴခုနစ္ေထာင္စီ ခုတင္ေညာင္ေစာင္းခုနစ္ေထာင္စီ ျပာသာဒ္တစ္ေဆာင္ကို တိုက္ခန္းကခုနစ္ေထာင္စီဆိုေတာ႔ ျပာသာဒ္ေလးေဆာင္ဆိုရင္ တုိက္ခန္းေပါင္း ၂၈၀၀၀ ရိွမယ္။


ျပာသာဒ္တစ္ေဆာင္တစ္ေဆာင္ကို ေရႊအိုးႀကီးကတစ္လံုးစီ။ေရႊအိုးတစ္လံုးစီရဲ႔အဝကား တစ္ယူဇနာ က်ယ္မယ္။ ေရႊအိုး၏အေမာက္ကား ေျမႀကီးနဲ႔အမွ်ေအာက္ေျမႀကီးအဆံုးထိ သံုးလို႔မကုန္ဘူး။ ဒါတင္မ ကေသးဘူးေရႊအိုးတစ္လံုးစီမွာ ပေဒသာပင္ႀကီးေျခာက္ပင္စီ ေပါက္လိမ္႔မယ္။ ျပာသာဒ္တစ္ေဆာင္ တစ္ေဆာင္မွာ ဆဒၵန္ဆင္မင္းခုနစ္ေထာင္ ေလာဟကသိေႏၶာျမင္း တစ္ေထာင္ျဖင္႔ ေမာင္းႏွင္ရေသာ ရထားခုနစ္ရာ ေမာင္းမေပါင္းတစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္က ဆိုတီးမွဳတ္ေျဖေဖ်ာ္ဖို႔ ရာကေခ်သည္ အမ်ိဳးသမီးခုနစ္ေထာင္တို႔ျဖင္႔ေဖ်ာ္ေျဖႀကလိမ္႔မည္။


အဇိတမင္းသားအိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း…အခ်ိန္တန္လို႔အရြယ္ေရာက္တဲ႔အခါ စႏၵမုကၡီအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳလိမ္႔မည္။ စႏၵမုကၡီအမ်ိဳးသမီးကလည္း သူမတူ နတ္သမီးတမွ်အလြန္လွပျပီး သူ႕ရဲ႔ခႏၶာကိုယ္ အနံ႔ကား စႏၵကူးသရကၡန္အနံ႕လိုေမႊးႀကိဳင္ေနမယ္။ ခႏၶာကိုယ္အသားကလည္း ဝါဂြမ္းကဲ႔သို႔ ႏူးညံ႕မယ္။ ခႏၶာကိုယ္အေရာင္က ဆယ္႔ႏွစ္ေတာင္အတြင္း မီးမထြန္းဘဲ အေရာင္တဝင္းဝင္းထိန္ေနမယ္။


အရိေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ဟာဘယ္ေလာက္ဘုန္းႀကီးလိုက္မလဲဆိုတာ ရွင္ဘုရင္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ အဇိတမင္းသား ဘဝေလာက္ရိွတာေတာင္မွသခၤစႀကဝေတးမင္းႏွင္႔တကြ ျမိဳ႔ေပါင္းရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္က ရွင္ဘုရင္ေတြ နတ္သားေတြက ေဝယ်ဝစၥလုပ္ေပးခ်င္လို႔ျပဳလုပ္ခြင္႔ေပးဖို႔လာျပီးေတာင္းပန္ႀကတယ္တဲ႔။ အဇိတမင္းသားက အက်ြႏု္ပ္မွာ ဖြားဘက္ေတာ္ ၁၈ ကုေဋအမတ္ႀကီးႏွင္႔တကြ ဆင္ျမင္းရဲမက္ဗိုလ္ပါေတြ ရိွပါတယ္။


အလိုမရိွေတာ႔ပါဟု ေျပာလႊတ္လိမ္႔မယ္။သားေတာ္ဖြားျမင္ျခင္း…အဇိတမင္းသားဟာ ျပသာဒ္ေလးေဆာင္ မွာ ေလာကီစည္းစိမ္ခံစားေနစဥ္မွာ အႏွစ္တစ္ေသာင္းျပည္႔တဲ႔အခါက်ရင္ ျဗဟၼာဝံသ ဆိုတဲ႔ သားေယာက်ာ္းေလးေမြးဖြားလိမ္႔မယ္။နိမိတ္ေလးပါးျမင္ျခင္း…ျဗဟၼာဝံသ သားေယာက်ာ္းေလးေမြးဖြားျပီး တဲ႔အခါ ဘုရားရွင္တို႔ရဲ႔ ထံုးတမ္းစဥ္လာ ဓမၼတာအရ ဥယ်ာဥ္ကထြက္စဥ္မွာ သူအို သူနာ သူေသ ရဟန္း နိမိတ္ႀကီးေလးပါးေတြ႕ျမင္ရရင္ သံေဝဂတရားေတြရလာျပီးေတာ႔ ေတာထြက္မည္႔အႀကံျဖစ္ေပၚ လာ လိမ္႔မည္။ ဒိဗ်ာဝဒါန ေမေတၱယ်ဗ်ာကရဏဝဒါန (၃၆-၃၇) မွာျပဆိုထားတာကေတာ႔ သခၤမင္း၏ ယဇ္တိုင္ အပိုင္းပိုင္းျပတ္သည္ကို ျမင္ရျပီး သံေဝဂျဖစ္ျပီးေတာထြက္လိမ္႔မည္လို႔ျပဆိုထားတာရိွေသးတယ္။


ဘယ္လိုပံုနည္းနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ေတာကေတာ႔ထြက္မွာပါပဲ။ အဇိတမင္းသား ေတာထြက္မယ္႔အႀကံစိတ္ကို သခၤစႀကဝေတးမင္းက သိတဲ႔အခါ အဇိတမင္းသားေပ်ာ္ေအာင္ဆိုျပီးေတာ႔ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေသာ ကေခ်သည္ေတြျမိဳ႔သူ ျမိဳ႔သား နိဂံုးဇနပုဒ္သူ မင္းသားမင္းေျမး သူေဌး သူႀကြယ္စေသာ လူအေပါင္းတို႔က ပန္းနံ႔သာစြဲလ်က္ အဇိတမင္းသားကို ျခံရံျပီး ေနႀကလိမ္႔မယ္။ နတ္ျဗဟၼာေတြကလည္း နတ္တို႔ရဲ႔ ထီး တံခြန္ ပန္းနံ႔သာ ေရႊေပါက္ေပါက္ ေငြေပါက္ေပါက္ စသည္တို႔ျဖင္႔ ဘုရားေလာင္းျပာသာဒ္ မိုးႀကီးရြာသကဲ႔သို႔ အျပည္႔အလွ်ံျခံရံခစားေနႀကလိမ္႔မယ္။ လူ႔ဘဝ ကာမဂုဏ္ထဲမွာေပ်ာ္ေအာင္ေျဖေဖ်ာ္ေနႀကတာ။


အဇိတမင္းသားေတာထြက္ေတာ္မူျခင္း…အဇိတမင္းသား ေတာထြက္မယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္အႀကံကို သခၤစႀကဝေတးမင္းႏွင္႔တကြ တိုင္းသူျပည္သား လုူေတြအားလံုးသိသြားႀကတဲ႔အခါမွာ ဘယ္ေန႔ ဘယ္ရက္ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အဇိတမင္း ေတာထြက္မယ္ဆိုတဲ႔ သတင္းအသံကို အားလံုးသိသြားႀကေတာ႔ နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသား ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြ ေတာရြာဇနပုဒ္က လူေတြ မင္းသား မင္းေျမး သူေဌး သူႀကြယ္အစရိွတဲ႔ လူေပါင္းမ်ားစြာႏွင္႔တကြ စႏၵမုကၡီ သားေတာ္ ျဗဟၼာဝံသ အလုပ္အေက်ြးကေခ်သည္ေတြေရာ အဇိမင္းရဲ႔ ျပာသာဒ္ထဲမွာ ေတာထြက္ရင္လိုက္ဖို႔ရာအတြက္ျပည္႔လွ်ံျပီးေတာ႔ေနမယ္။


ေတာထြက္မည္႔ အခ်ိန္လည္းေရာက္ေရာ လူေပါင္းမ်ားစြာျပည္႔ေနတဲ႔ ျပာသာဒ္ႀကီးဟာ ဘုရားေလာင္း တန္ခိုးေတာ္ႀကာင္႔လည္းေကာင္း စႀကဝေတးမင္းအာဏာေႀကာင္႔လည္းေကာင္း နတ္ျဗဟၼာတို႔ တန္ခိုးေတာ္ေႀကာင္႔လည္းေကာင္း ဟသာၤမင္းပ်ံသကဲ႔သို႔ ေကာင္းကင္ယံသို႔ပ်ံတက္ျပီး ကံ႕ေကာ္ပင္ ရိွရာ အရပ္သို႔ ေကာင္းကင္ယံခရီးျဖင္႔ ေတာထြက္သြားႀကလိမ္႔မယ္။ နတ္ျဗဟာၼမ်ား ပို႔ေဆာင္ျခင္း ေကာင္းကင္ယံ ဟသာၤပ်ံ ျပာသာဒ္ႀကီးကို ျဗဟာၼမင္းက သံုးယူဇနာ ရိွေသာထီးကိုကိုင္ျပီး လိုက္မယ္။ သိႀကားမင္းက အေတာင္ေျခာက္ဆယ္ရိွေသာ လက္ယာရစ္ ခရုသင္းကိုကိုင္လ်က္ သာဓု သံုးႀကိမ္ေခၚျပီး လိုက္မယ္။ သုတဝံနတ္သားက သားျမီးယပ္ကိုကိုင္ျပီးလိုက္မယ္။ တုသိတာနတ္သားက ပတၱျမားယပ္ ကိုကိုင္ျပီးလိုက္မယ္။ ပဥၥသၤိခနတ္သားက ေစာင္းကိုကိုင္္မယ္။


ေလာကပါလနတ္သားေလးေယာက္က သန္လ်က္ကိုကိုင္မယ္။ ႏွစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းရိွတဲ႔ ဘီလူး စစ္သည္ေတြက လက္နက္ကိုယ္စီကိုင္မယ္။ နတ္သမီးေတြက ရတနာပုေဋာင္းကိုကိုင္မယ္။ အသူရာနတ္ တို႔က သီခ်င္းဆိုျပီးေတာ႔ နတ္တို႔၏ တံခြန္ကိုကိုင္မယ္။ နတ္မင္းတို႔က ပတၱျမားရိွေသာ ဆီမီးကိုကိုင္မယ္။ ဂဠဳန္တို႔က ေစာင္းတီးလိုက္မယ္။ ဂႏၶဗၺနတ္တို႔က ေစာင္းတီးျပီးလိုက္မယ္။ ဟသာၤပ်ံေကာင္းကင္ျပာသာဒ္ ထဲမွာ ေတာထြက္လို႔ လိုက္ႀကမည္႔ ပရိသတ္ေတြက ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္တဲ႔။


ေကာင္းကင္ယံျပာသာဒ္ပ်ံနဲ႔ ေဆြစံုမ်ိဳးစံု သားနဲ႔ မယားနဲ႔ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ပရိသတ္နဲ႔ အျခံအရံနဲ႔ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင္႔ ကံ႕ေကာ္ပင္ရိွရာသို႔ ေတာထြက္မွာ။ အရိေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ဟာ ကံ႕ေကာ္ပင္ေအာက္ မွာပြင္႔မွာပါ။ ကံ႔ေကာ္ပင္ဆီေရာက္တဲ႔အခါမွာ အဇိတမင္းသားက ကံ႕ေကာ္ပင္ေအာက္မွာ ဒုကၠခရစရိယာကို က်င္႔ေတာ္မူပါမယ္။ အဇိတမင္းသားဟာ ဒုကၠခရစရိယာကို ေျခာက္ရက္က်င္႔ေတာ္မူရံုမွ်နဲ႔ ဘုရားစင္စစ္ျဖစ္လိမ္႔မည္။ စႏၵမုကၡီမိဖုရားက အဲဒီေနရာမွာပဲ နတ္ႀသဇာ နဲ႔ျပည္႔စံုတဲ႔ ႏြားႏို႔ဆြမ္းလွဳလိမ္႔မယ္။


သဗၺညဳတဥာဏ္ရသည္႔အခ်ိန္…ညေနခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္သည္႔အခါ ကံ႕ေကာ္ပင္နဲ႔ မနီးမေဝး ရတနာ ခုနစ္ပါးနဲ႔ျပည္႔စံုတဲ႔ အျမင္႔ ၆၄ေတာင္ရိွတဲ႔ ေရႊပလႅင္ေပၚေပါက္လာလိမ္႔မယ္။ ထိုေရႊပလႅင္အထက္ဝယ္ ထက္ဝက္ဖြဲ႔ေခြထိုင္ေနေတာ္မူလ်က္ အေရွ႔ေလာကဓာတ္ကိုႀကည္႔ျပီး နတ္ပရိသတ္နဲ႔ လူပရိသတ္ေတြျခံရံ လ်က္ မာရ္နတ္ရဲ႔႔ရန္ကိုေအာင္ျမင္လိမ္႔မယ္။ ညဥ္႔ဦးယံမွာ ပုေဗၺနိဝါသႏုႆတိဥာဏ္ကိုရမယ္။ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္မွာ ဒိဗၺစကၡဳဥာဏ္ကိုရမယ္။ မိုးေသာက္ယံအခ်ိန္ အာသဝကၡယဥာဏ္ေတြရျပီးေတာ႔ ေနဝန္းႀကီးေပၚေပါက္လာတဲ႔အခ်ိန္က်ေတာ႔ သစၥာေလးပါးကိုသိျပီး သဗၺညဳတဥာဏ္ကိုရမယ္။


ဘုရားပြင္႔တဲ႔ကံ႕ေကာ္ပင္ရဲ႔ လံုးပတ္က အဲဒီေခတ္အခါမွာ လူေတြရဲ႔ အေတာင္နဲ႔ အေတာင္ခုနစ္ဆယ္ရိွမယ္။ အကိုင္းအခက္ ကိုးကိုင္း ခက္မကိုးျဖာလို႔ေခၚတယ္။ ကံ႕ေကာ္ပင္ရဲ႔ အနံ႕ေတြက ေလေအာက္ကိုဆယ္ ယူဇနာ ေလအထက္ကို ဆယ္ယူဇနာေမႊးမယ္။ ကံ႕ေကာ္ပြင္႔ေတြက ႏြားလွည္းဘီးေလာက္ႀကီးမယ္။ ဘုရားျဖစ္တဲ႔ေန႔ကစျပီး ပြင္႔ႀကတဲ႔ ကံ႕ေကာ္ပြင္႔ေတြဟာ ဘုရားပရိနိဗၺာန္စံတဲ႔ေန႔က်မွ ေႀကြႀကေတာ႔မွာ။ အဲဒီကံ႕ေကာ္ပင္ကို ဘယ္ငွက္မွ မနားဝံ႕ႀကဘူး။


ျဖတ္ေက်ာ္မပ်ံ႕ဝံ႕ႀကဘူး။ ကံ႕ေကာ္ပင္းနားေရာက္တဲ႔ငွက္တိုင္း သတၱဝါတိုင္း ကံ႕ေကာ္ပင္ကို လက္ယာရစ္ သံုးပတ္ပတ္ျပီးမွ သြားႀကလိမ္႔မယ္။ ျဗဟၼာမင္းက တရားေဟာရန္ ေတာင္းပန္ျခင္း အဲဒီကံ႕ေကာ္ပင္ရဲ႔ အနီးအနားမွာပဲ သီတင္းသံုးေနတဲ႔အခ်ိန္ ေလးဆယ္႔ကိုးရက္ေက်ာ္လြန္တဲ႔အခါ ပြင္႔ေတာ္မူသြားႀကတဲ႔ ဘုရားရွင္တိုင္းရဲ႔ ထံုးတမ္းအစဥ္အလာအရ ျဗဟၼာမင္းႀကီးရဲ႔ေလာကဂရုကို ခံယူမယ္။


ျဗဟၼာမင္းကေတာင္းပန္မွ တရားေဟာရတာက ပြင္႔ေတာ္မူသြားႀကတဲ႔ ဘုရားရွင္တိုင္းရဲ႔ ဓမၼတာျဖစ္လို႔ ေဟာရတာ။ ဘုရားမပြင္႔မီ ဗာဟိရကာလမွ လူဝတ္ေႀကာင္မ်ား ရေသ႔ ပရိဗိုဇ္ ရဟန္း ပုဏၰားတို႔ေတြဟာ ျဗဟၼာေတြကိုသာ အေလးဂရုျပဳ ကိုးကြယ္ေနႀကတာ။ တေလာကလံုးက အေလးအျမတ္ျပဳေသာ ျဗဟၼာႀကီး က ျမတ္စြာဘုရားအား အေလးျပဳ ညႊတ္တြားကိုင္းရွိဳင္းလာလွ်င္ တစ္ေလာကလံုးပင္ ျမတ္စြာဘုရားကို အေလးျပဳညႊတ္တြားကိုင္းရိွဳင္းလာလိမ္႔မယ္။


အဲဒါကို ေလာကဂရု ယူလိုက္တာလို႔ေခၚတယ္။ဓမၼစႀကာတရားေဟာႀကြျခင္း…ျဗဟၼာမင္းထံမွ တရားေဟာရန္ဝန္ခံျပီးျပီဆိုလွ်င္ပဲ ဣသိပတနဥယ်ာဥ္ေတာသို႔ ဓမၼစႀကာတရားေဟာဖို႔ရန္ႀကြလိမ္႔မယ္။ ဘုရားရွင္ေျခေတာ္အစံုကို ခံအံ႕ေသာငွာ ေျမႀကီးကိုခြင္းျပီး အေတာင္သံုးဆယ္ရိွတဲ႔ ႀကာပြင္႔ႀကီး ၂၄ ေတာင္ရိွတဲ႔ ႀကာပြင္႔ငယ္ေတြက ဘုရားရွင္ေျခခ်တိုင္း ေျခခ်တိုင္း ပြင္႔ေပးလိမ္႔မယ္။ လူပရိသတ္ ရွစ္ယူဇနာ နတ္ပရိသတ္ စႀကာဝဠာတိုက္အျပည္႔ ျဗဟၼာျပည္အထက္ဆံုး အကနိ႒ဘံုတိုင္ေအာင္ ပရိသတ္ေတြကို ထန္းသီးလံုးေလာက္ႀကီးေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္ပါးလႊတ္ျပီး ဓမၼစႀကာတရားေဟာတဲ႔အခါမွာ လူပုဂၢိဳလ္ ကုေဋတစ္သိန္း နတ္ျဗဟၼာေတြက ကုေဋတစ္သိန္း က်ြတ္တမ္းဝင္ႀကလိမ္႔မယ္။


ဘုရားရွင္၏တန္ခိုးေတာ္…ဘုရားရွင္၏တန္ခိုးေတာ္ေႀကာင္႔ ေရႊပန္းဆိုင္း ေငြပန္းဆိုင္း ပုလဲပန္းဆိုင္း သႏၱာပန္းဆိုင္းတို႔ျဖင္႔ တန္ဆာဆင္လ်က္ ရတနာခုနစ္ပါးႏွင္႔ ျပည္႔စံုျပီး ဆယ္႔ႏွစ္ယူဇနာက်ယ္ဝန္းတဲ႔ ဗိမာန္မ်က္ႏွာက်က္သည္ ဓမၼစႀကာတရားဦးေဟာသည္႔ေန႔မွစျပီး ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံသည္႔တိုင္ေအာင္ ေန႔ညအျမဲပင္လိုက္ပါျပီး မ်က္ႏွာက်က္အျဖစ္ မိုးကာျပီးေနမယ္။ အရိေမေတၱယ်ဘုရား ေနသန္႔စင္ေသာ အခါ ေနဖို႔ရာအတြက္ ေျမႀကီးတို႔ကိုခြဲျပီး ရတနာသံုးပါးႏွင္႔ျပည္႔စံုေသာ ၁၂ ယူဇနာက်ယ္ဝန္းတဲ႔ ေရႊမ႑ပ္ ႀကီးေပၚေပါက္လိမ္႔မယ္။ ဘုရားရွင္တန္ခိုးေတာ္ေႀကာင္႔ မိတာန္ပန္းဆိုင္း တုရင္တိုင္ ထီး တံခြန္ ဆီမီး တန္ေဆာင္း ရတနာမ႑ပ္ႀကီးဟာ ဘုရားရွင္တရားေဟာရာ ဌာနတိုင္းမွာ အိမ္မွာေဟာမယ္ဆိုရင္ အိမ္ေပါက္ဝ ေက်ာင္းမွာေဟာမယ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းေပါက္ဝ ျမိဳ႔မွာေဟာမယ္ဆိုရင္ ျမိဳ႔မွာ ေတာမွာေဟာမယ္ ဆိုရင္ ေတာမွာ စတဲ႔ ေဟာတဲ႔ေနရာတိုင္းမွာ ေကာင္းကင္ယံကေနျပီး အျမဲတမ္း ပရိနိဗၺာန္စံအထိ လို္က္ပါေနမွာ။


ရုပ္ျမင္သံႀကားေမေတၱယ်ဘုရား…အရိေမေတၱယ်ဘုရား တရားေဟာတဲ႔အခါ ဘယ္ျမိဳ႔ ဘယ္ေဒသ ဘယ္အရပ္ ဘယ္ရြာေဒသ ဇနပုဒ္ အိမ္ကပဲေဟာေဟာ စႀကဝဠာတိုက္တစ္ေသာင္းလံုး ဘုရားရွင္ရဲ႔ တရားေဟာအသံကိုႀကားေနရမယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႔ ပံုသဏၭာန္ကိုလည္းျမင္ေနရမယ္။ ရုပ္လည္းျမင္ရမယ္ အသံလည္းႀကားရမယ္။ မျမင္ခ်င္လို႔ မ်က္စိမွိတ္ထားလည္း မရဘူး။


မႀကားခ်င္လို႔နားပိတ္ထားလည္းမရဘူး။ ဘုရားရွင္ရဲ႔တန္ခိုးေတာ္ေႀကာင္႔ ၃၁ ဘံုအကာအရံမရိွ ဖီလာ ထုတ္ခ်င္းေပါက္ျမင္ႀကရမွာ။ အေပၚႀကည္႔ရင္ နတ္သား နတ္သမီး ျဗဟၼာေတြျမင္ရမယ္။ ေအာက္ငံု႕ ႀကည္႔ရင္ ငရဲျပည္မွာ ခံစားေနရတဲ႔ ငရဲဒုကၡမ်ိဳးစံုကိုျမင္ရေတာ႔ ငရဲေရာက္ေအာင္ အကုသိုလ္ေတြျပဳရဲ ဖို႔မရိွေတာ႔ဘူး။ အရိေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ရဲ႕တန္ခိုးေတာ္ေႀကာင္႔ ေယာက်ာ္းဆိုရင္ နတ္သားလို မိန္းမဆိုရင္ နတ္သမီးလို ေခ်ာေမာလွပေတြခ်ည္းျဖစ္ရာ ရုပ္မေခ်ာ အဂၤါမစံုတစ္ေယာက္မွမရိွ။ အကုန္းအကြ အကန္း အႏူအဝဲေရာဂါသည္ေတြ လံုးဝမရိွ။


အသက္ငါးရာျပည္႔တဲ႔အရြယ္ေရာက္ရင္ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳႀကလိမ္႔မယ္။ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး ခိုက္ရန္ေဒါသမရိွ ျပႆနာမရိွ ကြဲကြာသြားျခင္းလည္းမရိွ။ အျမဲအဆင္ေျပမယ္။ ရာသက္ပန္ေပါင္းသင္းရမယ္။ အမ်ိဳးသမီးတိုင္းမွာ ပတၱျမားနားေတာင္း လက္စြပ္ လက္ေကာက္ ေျခက်င္း စသည္တို႔ဟာ ေရႊအိုးႀကီးေတြထဲက ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ယူဝတ္ႀကမွာ။ ေရႊမဝတ္နိုင္တဲ႔သူမရိွဘူးတဲ႔။ စားစရာပေဒသာပင္ေတြမွာ ယူစားခ်င္တဲ႔အခ်ိန္ယူစားလို႔ရတယ္။ က်န္းမာေရးအေနနဲ႔ႀကည္႔မယ္ဆိုရင္လည္း ဘာေရာဂါမွကိုမရိွဘူး။


ေန႕ညခြဲမရ အရိေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ရဲ႔ တန္ခိုးေတာ္ေႀကာင္႔ ကမၻာေလာႀကီးဟာ ေန႔အခါ ညအခါရယ္လို႔မရိွ ေန႔ေရာညပါ အျမဲတမ္းလင္းထိန္ျပီးေတာ႔ မနက္ပြင္႔တဲ႔ပန္း ညပြင္႔တဲ႔ပန္း မနက္ပန္း ညပန္း ႀကက္တြန္သံေတြကို ႀကည္႔ရွဳနားေထာင္ျပီး ေန႔ညခြဲယူရလိမ္႔မယ္။ ပရိနိဗၺာန္စံမည္႔အရြယ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျပီးတဲ႔အခ်ိန္ကစျပီး ကုေဋခုနစ္ရာေသာ ပရိသတ္တို႔ကို ေခ်ခ်ြတ္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ အႏွစ္ရွစ္ေသာင္းျပည္႔တဲ႔အခ်ိန္မွာပရိနိဗၺာန္စံဝင္လိမ္႔မယ္။ ဒါေပမယ္႔ သာသနာေတာ္က အႏွစ္ႏွစ္သိန္းေျခာက္ေသာင္း ျပည္႔တဲ႔အခါ ဘဒၵကမၻာႀကီးသည္ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ပ်က္ျပီး ကမၻာတစ္သိန္းကာလလံုး ဘုရားမပြင္႔ေတာ႔ဘူးတဲ႔။


ဘုရားမပြင္႔တဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္းေက်ာ္လြန္ေသာအခါ မ႑ကမၻာျဖစ္ျပီးေတာ႔ ဥတၱရာမမင္းသည္ ရာမသမၺဳဒၶဘုရားျဖစ္လိမ္႔မယ္။ ပေသနဒီေကာသလမင္းက ဓမၼရာဇာဘုရားျဖစ္လိမ္႔မယ္။ အဲဒီ မ႑ကမၻာမွာဘုရားႏွစ္ဆူပြင္႔ျပီးပ်က္စီးသြားတဲ႔အခါ သာရကမၻာျဖစ္ေပၚျပီး အဘိဘူဘုရားတစ္ဆူသာပြင္႔လိမ္႔မယ္။ သာရကမၻာပ်က္ျပီး ကမၻာတစ္သိန္းဘုရားမပြင္႔ဘဲေနျပီးေတာ႔ ကမၻာတစ္သိန္းေက်ာ္လြန္ေသာအခါ ျဖစ္ေပၚလာမယ္႔ ကမၻာမ်ားမွာ ဒီဃေသာနိအသူရိန္နတ္သား စႏၵနီပုဏၰား၊ သုဘလုလင္ ေတာေဒယ်ပုဏၰား ၊ နာဠာဂီရိဆင္မင္း ပလေလယဆင္မင္းတို႔ အစဥ္အတိုင္း ဘုရားျဖစ္လိမ္႔မယ္။ အရိေမေတၱယ်ဘုရားဖူးေျမာ္ရန္ ျပဳလုပ္ရမည္႔ကုသိုလ္ ယခုႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ႔ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား သာသနာကာလအတြင္းမွာ ကိုယ္တိုင္ ရဟန္းသာမေဏ သီလရွင္ဝတ္ျပီး ပရိယတ္ ပဋိပတ္ သာသနာျပဳေနတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ မိမိရင္မွျဖစ္တဲ႔သား သူတစ္ပါးရင္မွျဖစ္တဲ႔သားေတြကို ရဟန္းခံေပးျခင္း ရွင္ျပဳေပးျခင္းျပဳတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ မိခင္ဖခင္ေက်းဇူးရွင္ေတြကို ဝတ္ေက်တမ္းေက်မဟုတ္ဘဲ စိတ္ပါလက္ပါျပဳစုလုပ္ေက်ြးေသာပုဂိၢဳလ္ သရဏဂံုသီလမျပတ္ေဆာက္တည္ေသာပုဂၢိဳလ္ ဘုရားသာသနာတည္စိမ္႔ေသာငွာ ေစတီပုထိုး စည္းခံု ဥမင္လိုဏ္ေခါင္း ဇရပ္စသည္တို႔ကို ျပဳျပင္တဲ႔ပုဂၢိဳလ္ အသစ္ေဆာက္လုပ္လွဳဒါန္းတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ ေဗာဓိေညာင္ပင္စိုက္ပ်ိဳးေသာပုဂၢိဳလ္ ေညာင္ေရသြန္းေလာင္းေသာပုဂၢိဳလ္ ေရတြင္း ေရအိုင္ ေရကန္ စတုဒိသာေက်ာင္းဇရပ္ တံတားျ႔ပဳျပင္ေသာပု ၢိဳလ္ အရုဏ္ဆြမ္း ေန႔ဆြမ္းမျပတ္ေလာင္းလွဳေသာပုဂၢိဳလ္ ရဟန္းတို႔အားပစၥည္းေလးပါးတို႔ျဖင္႔ေထာက္ပံ႕လွဳဒါန္းေသာပုဂၢိဳလ္ ကမၼဌာန္းဘာဝနာပြားမ်ားအားထုတ္ေသာပုဂၢိဳလ္…. အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ေတြအားလံုး ဧကန္မုခ် မလြဲမေသြ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲ အရိေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေျမာ္ရျပီး နိဗၺာန္ကိုရမယ္။ အဲဒါက ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္ေျပာျပခဲ႔တဲ႔ ကုသိုလ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။


အရိေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရားေလာင္းေျပာျပခဲ႔တဲ႔ ကုသိုလ္ေတြကေတာ႔….. မဟာေဝသႏၱရာဇာတ္ေတာ္ကို ေန႔ခ်င္းကုန္ေအာင္နာႀကားႀကေသာသူတို႔သည္ က်ြႏု္ပ္ဘုရားမျဖစ္မီအႀကား သံသရာ၌ က်င္လည္ေလ သမွ်မွာလည္း စိတ္ႏွင္႔ကိုယ္ကို အစိုးရ၍ လူေကာင္း နတ္ေကာင္း စည္းစိမ္ေကာင္းကို ခံစားရျပီး က်ြႏု္ပ္ ဘုရားျဖစ္ေသာအခါ ေရွးဦးစြာ ဖူးေတြ႕ရ၍ ပဋိသမိၻဒါပညာေလးပါးႏွင္႔တကြ ရဟႏၱာအျဖစ္ကို မခ်ြတ္ မလြဲရႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္လို႔ ရွင္မာလဲမေထရ္ျမတ္အား အရိေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရားေလာင္းက ေျပာျပေတာ္ မူခဲ႔ပါတယ္။

အရိေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရားကိုဖူးေျမာ္ျပီး နိဗၺာန္ကိုရခ်င္တဲ့သူမ်ားဟာ၁။ ယခုၾကံဳေတြ႕ေနတဲ့ ေဂါတမ သာသနာတြင္းမွာ ကုိယ္တုိင္ ရဟန္းသာမေဏ သီလရွင္၀တ္ျပီးသာသနာျပဳတဲ့ပုဂၢိဳလ္။၂။ မိမိရင္မွျဖစ္တဲ့သား၊ သူတစ္ပါးရင္မွ ျဖစ္တဲ့သားေတြကုိ ရဟန္းခံေပးျခင္း၊ ရွင္ျပဳေပးျခင္းျပဳတဲပုဂၢိဳလ္။၃။ မိခင္ဖခင္တုိ့ကုိ ၀တ္ေက်တန္းေက်မဟုတ္ဘဲ စိတ္ပါလက္ပါ ရိုေသစြာျပဳစုလုပ္ေကၽြးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္။၄။ သရဏဂံုသီလ မျပတ္ ေဆာက္တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။၅။ ဘုရားသာသနာ တည္စိမ့္ေသာဌာ ေစတီ၊ ပုထိုး၊ စည္းခံု ဥမင္လိုဏ္ေခါင္း ဇရပ္ စသည္တုိ့ကုိ ျပဳျပင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ အသစ္ေဆာက္လုပ္လွဴးဒါန္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္။၆။ ေဗာဓိေညာင္ပင္ စုိက္ပ်ဳိးေသာ ပုဂၹိဳလ္၊ ေညာင္ေရသြန္းေလာင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။၇။ ေရတြင္း ေရကန္ ေရအိမ္ စတုဒီသာ ေက်ာင္းဇရပ္ တံတား ျပဳျပင္ေသာပုဂၹိုဳလ္၊ အရုဏ္ဆြမ္း ေန့ဆြမ္း ေလာင္လွဴေသာ ပုဂၢိဳလ္။၈။ ရဟန္းတုိ့အား ပစၥည္းေလးပါး လွဴဒါန္းေထာက္ပံံ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္။၉။ ကမၼ႒ာန္းဘာ၀နာ ပြားမ်ားအားထုတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။အားလံုး ဧကန္မုခ် ေျမၾကီး လက္ခတ္မလြဲ၊ အရိေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ကုိ ဖူးေျမာ္ရျပီး နိဗၹာန္ကုိရမယ္။

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ၾသကာသ ဘုရားရွိခိုး

ၾသကာသ…ၾသကာသ….ၾသကာသ
ကာယကံ၊ ၀စီကံ ၊ မေနာကံ၊ သဗၺ ေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာ
အျပစ္တို႔ကို ေပ်ာက္ပါေစျခင္း အက်ိဳးငွာ၊ ပထမ ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ၊
တစ္ၾကိမ္၊ ႏွစ္ႀကိမ္ ၊ သံုးႀကိမ္ ေျမာက္ေအာင္ ၊ ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ
ရတနာ ျမတ္သံုးပါးတို႕ ကို ၊ အရို အေသ အေလး အျမတ္ လက္အုပ္မိုး၍ ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလွ်ာ့
ကန္ေတာ့ပါ၏ ရွင္ဘုရား။

ကန္ေတာ့ ရေသာ အက်ိဳး အားေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါး ၊ ကပ္သံုးပါး ၊ ရပ္ျပစ္ ရွစ္ပါး၊
ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး ၊ ၀ိပတၱိတရားေလးပါး၊ ဗ်သန တရားငါးပါး၊ တို႕မွ အခါ ခပ္သိမ္း ကင္းလြတ္
ၿငိမ္းသည္ ျဖစ္၍ မဂ္တရား ဖိုလ္တရားနိဗၺာန္ တရားေတာ္ျမတ္ကို ရပါလို႔၏ အရွင္ဘုရား၊

အဓိပၸါယ္ရွင္းလင္းခ်က္မ်ား

ၾသကာသ = ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ ၊
ရွိခိုးကန္ေတာ့ ခြင့္ျပဳရန္ ခြင့္ေတာင္းျခင္းျဖစ္သည္၊ ရိုေသမွဳကို အေလးအနက္ ျပဳလုိေသာေၾကာင့္ သံုးၾကိမ္ရြတ္ဆိုသည္။
ကာယကံ = ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ေသာ အမွုဳ။
၀စိကံ = ႏွဳတ္ျဖင့္ ေျပာဆို ေသာ အမွဳ
မေနာကံ = စိတ္ျဖင့္ ၾကံစည္ေသာ အမွဳ
သဗၺေဒါသ= ခပ္သိမ္းေသာ အျပစ္။
ခပ္သိမ္းေသာ အျပစ္တို႕ကို ေပ်ာက္ပါေစျခင္းအက်ိဳးငွာ=
ရတနာသံုးပါးႏွင့္ မိဘ ဆရာ တို႔ကို ကိုယ္အမူအရာ ျပစ္မွားျခင္း ၊ ႏွဳတ္အေျပာအဆိုျဖင့္ ျပစ္မွားျခင္း စိတ္ကူး အႀကံအစည္ျဖင့္ ျပစ္မွားျခင္း တို႕တြင္ တစ္စံု တစ္ခုေသာ ျပစ္မွားျခင္း ရွိခဲ့ေသာ္ ထို အျပစ္တို႔ ကို ပေပ်ာက္ ေလ်ာ့ ပါးသြားေစရန္ ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့သည္။
အရိုအေသ = ရိုေသစြာ ၊ မေလးမခန္႔ မျပဳဘဲ က်ိဳးႏြံစြာ
အေလးအျမတ္ = ေလးစားျမတ္ႏိုးစြာ
လက္အုပ္မိုး၍ = လက္၀ါးႏွစ္ဘက္ ကို ပန္းၾကာငံုကဲ့သို႔ စံုညီျပဳ၍ နဖူးအထိ ခ်ီးေျမာက္ထားလ်က္
ရွိခိုး = အရိုအေသ ျပဳသည္
ရွိခိုးျခင္း (၃) မ်ိဳး ရွိသည္၊ လက္အုပ္ခ်ီ၍ ထိျခင္း ငါးပါး ျဖင့္ ရွိခိုး ျခင္း ကို ကိုယ္ျဖင့္ ရွိခိုးသည္ မည္၏ ။
ရတနာသံုးပါး တို႔၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ႏွဳတ္ျဖင့္ ရြတ္ဆို ၍ ရွိခိုးျခင္း ကို ႏွဳတ္ျဖင့္ ရွိခိုးသည္ မည္၏ ။
ရတနာသံုးပါး ၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့ ဆင္ျခင္ ျခင္း ကို စိတ္ျဖင့္ ရွိခိုးသည္ မည္၏ ။
ပူေဇာ္ = တစ္စံု တစ္ခုေပး၍ အေလးအျမတ္ ျပဳသည္
ပစၥည္းျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္း ၊ တရားျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္း ဟူ၍ ပူေဇာ္ျခင္း (၂) မ်ိဳး ရွိသည္ ၊ က်င့္၀တ္ပူေဇာ္ျခင္းသည္
တရားျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းျဖစ္၏ ။
ဖူးေျမာ္ = ပကတိ မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ေတြ႕ျခင္း ၊ ဥာဏ္မ်က္စိ ၌ ထင္ရွားေပါလြင္ေအာင္ အာရံုျပဳ ျခင္းဟူ၍ (၂)မ်ိဳး
ရွိသည္။
မာန္ေလွ်ာ့ = မာန္မာန ကို ေလွ်ာ့ခ်ျခင္း၊
မိမိသည္ ရတနာသံုးပါး ေအာက္ နိမ့္က်သည္ဟု ယူဆပါမွ ရွိခိုးကန္ေတာ့ ႏိုင္သည္။
ကန္ေတာ့ = ၀န္ခ်ေတာင္းပန္သည္။
ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ = ကန္ေတာ့ရေသာ ကုသိုလ္ကံေစတနာေၾကာင့္ ႏွင့္ အဓိပၸါယ္ တူပါသည္
ကန္ေတာ့ တဲ့ အခါမွာ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္တဲ့အခါမွာ …အျပစ္ရွိ၍ ကန္ေတာ့ျခင္း နွင့္ ကုသိုလ္ ရလို၍ ကန္ေတာ့ျခင္း
ဟု၍ ႏွစ္မ်ိဳး ရွိပါသည္။

အပါယ္ေလးပါး = ခ်မ္းသာကင္း ၍ ကုသိုလ္ျပဳခြင့္မရေသာ အရပ္ေလးမ်ိဳး၊
၁။ ငရဲ = ငရဲထိန္း၊ ငရဲမီး တို႕ျဖင့္ အၿမဲညွဥ္းပန္း နွိပ္စက္ခံေနရေသာဘံု။
၂။ တိရစာၦန္ = မဂ္ဖိုလ္ မရႏိုင္ဘဲ ဖီလာ ကန္႔လန္႕ သြားတတ္ေသာ သတၱ၀ါ တို႕၏ ဘုံ။
၃။ ၿပိတၱာ = စားရမဲ့ ။၀တ္ရမဲ့ ခိုကိုးရာမဲ့ ျဖစ္ေနသူ တို႕၏ဘံု၊
၄။ အသူရကာယ္= ၿပိတၱာ မ်ားထက္ပို၍ ဆင္းရဲငတ္ျပတ္ ေသာ ဘံု၊
• ေလာႀကီး သူ ေသလွ်င္မူ ေရွးရွဳ ၿပိတၱာ ဘ၀
• ေဒါသ ႀကီးသူ ေသလွ်င္မူ ေရွးရွဳ ငရဲ ဘ၀
• ေမာဟ ႀကီးသူ ေသလွ်င္မူ ေရွးရွဳ တိရစာၦန္ ဘ၀

ကပ္သံုးပါး = ေဘးအႏၱရာယ္ က်ေရာက္ေနေသာ အခိ်န္ ကာလ (၃) မ်ိဳး ။
၁။ ဒု ဗိၻကၡ ႏၱရကပ္ = (ဒုဗ္ဘိတ္ခန္တရကပ္ ဟု ဖတ္ရမည္ ) ငတ္မြတ္ျခင္း ေဘးဆိုက္ေရာင္ေသာ ကာလ။
၂။ သတၱ ႏၱ ရကပ္ = (သတ္ထန္တရ ကပ္ ဟု ဖတ္ရမည္) လက္နက္ေဘး၊ စစ္ေဘး ဆိုက္ေရာက္ေနေသာ ကာလ
၃။ ေရာဂ ႏၱရကပ္ = (ေရာဂန္တရ ကပ္ ဟုဖတ္ရမည္ ) ကူးစက္ေရာဂါ ေဘး အႏၱရယ္ ဆိုက္ေရာက္ေနေသာ ကာလ။
• ေလာဘႀကီးက ငတ္မြတ္ရ ဒုကၡ ကပ္ႀကီးဆိုက္တတ္သည္
• ေဒါသႀကီး က သတ္ျဖတ္ ၾက သတၱ ကပ္ႀကီး ဆိုက္တတ္သည္
• ေမာဟ ႀကီး က ဖ်ားနာၾက ေရာဂ ကပ္ႀကီးဆိုက္တတ္သည္။

ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး = အျပစ္ရွိ ေသာ အရပ္ (၈) မ်ိဳး ။
၁။ ငရဲဘံု
၂။ တိရစာၦန္ဘံု
၃။ ၿပိတၱာဘံု
၄။ အ ရူပ ျဗဟၼာ ဘံု (ရုပ္မရွိ) ၊ အသညာသတ္ဘံု (နာမ္မရွိ)
၅။ ပစၥ ႏၱရစ္ = တိုင္းစြန္ျပည္ဖ်ား လမ္းပန္းခက္ခဲေသာ အရပ္၊ လူ၇ိုင္း ေဒသ၊
၆။ မိစာၦဒီဌိ = မွားယြင္းေသာ အယူ၀ါဒရွိသူ၊
၇။ ဒုပဗည = ဥာဏ္မြဲ၍ လူစဥ္မမီသူ
၈။ သာသနာပကာလ = ဘုရားမပြင့္ေသာ အခါ ။
ဤ အရပ္တို႔ ၌ ျဖစ္လာသူမ်ားသည္ ျမတ္စြာဘုရား ၏ တရားေတာ္ မ်ားကို နားၾကားခြင့္ မရ ၊ နာၾကားရလွ်င္ လည္း အဓိပၸါယ္မသိ ၾကေခ်။

ရန္သူမ်ိဳး (၅) ပါး = ေရ ၊ မီး ၊ မင္း ၊ သူခိုး ၊ အေမြခံဆိုး ။
ေရလႊမ္းမိုးေသာ ေဘးရန္ ၊ မီးေလာင္ျခင္း ေဘးရန္၊ ရာဇ၀တ္ျပစ္ဒဏ္ ခံရျခင္း ေဘးရန္ ၊ ခိုး၀ွက္ လူယက္ျခင္း ခံရေသာ ေဘးရန္ ၊ မိဘ ပစၥည္း ကို ျဖဳန္းတီး၍ မိဘ ကို ႏွိပ္စက္ တတ္ေသာ သားဆိုး၊ သမီးဆိုး ေဘးရန္ တို႔ ျဖစ္သည။္

၀ိပတၱိ တရား (၄) ပါး = ေဖာက္ျပန္ခၽြတ္ယြင္း ျခင္းတရား
၁။ ဂတိ၀ိပတၱိ = လားရာဂတိ ေဖာက္ျပန္ျခင္း ၊ အပါယ္ အံု ၌ျဖစ္ျခင္း။
၂။ ဥပဓိ၀ိပတၱိ = ရုပ္ေဖာက္ျပန္ျခင္း၊ ရုပ္ဆင္း အဂၤ ါ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း ၊
၃။ ကာလ၀ိပတၱိ = ေခတ္ပ်က္ျခင္း။ တရားဥပေဒ ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳကင္းမဲ့ ေသာအခါ ကာလာ
၄။ ပေယာဂ၀ိပတၱိ = အားထုတ္မွဳ မမွန္ကန္ျခင္း။ အကုသိုလ္ အမွဳမ်ား ၌ အားထုတ္ျခင္း ၊ အျပစ္က်ဴးလြန္ျခင္း

ဗ်သနတရား (၅) ပါး = ပ်က္စီးျခင္း တရား ၅ မ်ိဳး
၁။ ဥာတိဗ်သန = ေဆြမ်ိဳး ပ်က္စီးျခင္း
၂။ ေဘာဂဗ်သန = စည္းစိမ္ ဥစၥာပ်က္စီးျခင္း
၃။ ေရာဂဗ်သန = ေရာဂါ ႏွိပ္စက္၍ ပ်က္စီးျခင္း
၄။ သီလဗ်သန = အက်င့္သီလ ပ်က္စီးျခင္း
၅။ ဒိဌိဗ်သန = အယူလြဲမွား ၍ ပ်က္စီးျခင္း
သီလ ဗ်သန ႏွင့္ ဒီဌဗ်သန သည္ ဤ ဘ၀ ၌ သာ မက ေနာင္ဘ၀ မ်ားစြာ တို႔ ၌ လည္း ဆင္းရဲျခင္း ကိုျဖစ္ေစသည္ အပါယ္ သို က်ေရာက္ေစပါသည္။

မဂ္တရား = ေလာဘ စေသာ ကိေလသာ ကို ပယ္သက္၍ နိဗၺာန္ သို႔ သြားေရာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ တရားလမ္း
ေသာတပတၱိမဂ္ ၊ သကဒါဂါမိမဂ္ ၊ အနာဂါတ္မိမဂ္၊ အရဟတၱမဂ္ ဟူ၍ မဂ္ ( ၄ )ပါး ရွိပါသည္။

ဖိုလ္တရား = မဂ္၏ အက်ိဳးတရား ၊ နိဗာန္ ခ်မ္းသာ ကို ခံစား ေစႏိုင္ေသာ ဥာဏ္၊ ေသာတာပတၱိဖိုလ္၊ သကဒါဂါမိဖိုလ္၊
အနာဂါမိဖိုလ္၊ အရဟတၱဖိုလ္ ဟူ၍ ဖိုလ္ (၄) ဖိုလ္ ရွိပါသည္။

နိဗာန္တရား = ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တို႔ ကုန္ရာ ျဖစ္၍ ထာ၀ရ ၿငိမ္းေအးခ်မး္သာ ေနျခင္းသေဘာ၊
ကန္ေတာ့ ျခင္း ၏ အက်ိဳး
ကန္ေတာ့ ျခင္း သည္ မိမိ ၏ မာန္မာန ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ ၍ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ ေသာ အမွဳ ျဖစ္သည္၊ ေထာင္လႊား ၀င့္ၾကြားျခင္း ၊ မာန သည္ သူ တစ္ပါး တို႔ အျမင္ ကပ္စရာျဖစ္ၿပီး အပါယ္ဘံု သို႔ ပစ္ခ် တတ္၏၊ မာန္မာန ကို ဖယ္၍ ဦးခ် ကန္ေတာ့သည့္ အခါ ကုသိုလ္ စိတ္မ်ားျဖစ္သည္၊ ထုိ ကုသိုလ္ စိတ္မ်ားက ေကာင္းက်ိဳးမ်ားစြာကိုေပးစြမး္ႏိုင္ပါသည္။

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 


ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ၾသကာသ။


ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာ အျပစ္တို႕ကို ေပ်ာက္ပါေစျခင္း အက်ိဳးငွာ ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ၊ တစ္ၾကိမ္၊ ႏွစ္ၾကိမ္၊ သံုးၾကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ၊ ရတနာျမတ္သံုးပါးတို႕ကို အရိုအေသ အေလးအျမတ္ လက္အုပ္မိုး၍ ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလွ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။ ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး၊ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး၊ ၀ိပတၱိတရားေလးပါး၊ ဗ်သနတရား ငါးပါး တို႕မွ အခါခပ္သိမ္း ကင္းလြတ္ၿငိမ္းသည္ျဖစ္၍ မဂ္တရား၊ ဖိုလ္တရား နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ တရားေတာ္ျမတ္ကို ရပါလို၏အရွင္ဘုရား။

အဟံ ဘေႏၱ တိသရေဏနသဟ အ႒ဂၤသမႏၷာဂတံ ဥေပါသထသီလံ ဓမၼံယာစာမိ အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံေဒထ ေမဘေႏၱ။
( ဒုတိယမၸိ ) အဟံ ဘေႏၱ တိသရေဏနသဟ အ႒ဂၤသမႏၷာဂတံ ဥေပါသထသီလံ ဓမၼံယာစာမိ အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံေဒထ ေမဘေႏၱ။
(တတိယမၸိ) အဟံ ဘေႏၱ တိသရေဏနသဟ အ႒ဂၤသမႏၷာဂတံ ဥေပါသထသီလံ ဓမၼံယာစာမိ အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံေဒထ ေမဘေႏၱ။
(အာမဘေႏၱပါ အရွင္ဘုရား။)

နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။ ( သံုးေခါက္ဆို)


ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။
သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။

ဒုတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။
ဒုတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။
ဒုတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။

တတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။
တတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။
တတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။
(အာမဘေႏၱပါ အရွင္ဘုရား။)


(၁) ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ၂) အဒိႏၷာဒါနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ၃) အျဗဟၼစရိယာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(၄) မုသာ၀ါဒါ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ၅) သုရာေမရယ မဇၨပမာဒ႒ာနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ၆) ၀ိကာလေဘာဇနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(၇) နစၥ ဂီတ ၀ါဒိတ ၀ိသူက ဒႆန မာလာဂႏၶ ၀ိေလပန ဓာရဏ မ႑န ၀ိဘူသန႒ာနာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ၈) ဥစၥာသယန မဟာသယနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(အာမဘေႏၱပါ အရွင္ဘုရား။)


အနက္။ ။

(၁) ပါဏာတိပါတာ- သူတစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာ ပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာ ေဆာက္ တည္ပါ၏။

(၂) အဒိႏၷာဒါနာ- မေပးအပ္ေသာ သူ႔ဥစၥာကို ခိုးယူျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ ျမဲစြာေဆာက္တည္ပါ၏။

(၃) အျဗဟၼစရိယာ- ကာမဂုဏ္တို႔၌ ကဲ့ရဲ႕ထိုက္စြာ ယုတ္မာေသာအက်င့္မွ၊ ေ၀ရ မဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။

(၄) မုသာ၀ါဒါ- မဟုတ္မမွန္ေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။

(၅) သုရာေမရယ မဇၨပမာဒ႒ာနာ- ေမ့ေလ်ာ႔ ေပါ့ဆျခင္း၏ အေၾကာင္းစင္စစ္ မူးရစ္ေစ တတ္သည့္ ေသရည္အရက္ကို ေသာက္စားျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။

(၆) ၀ိကာလေဘာဇနာ- ေန႔လြဲညစာ စားျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။

(၇)ကျခင္း ၊ သီဆုိျခင္း ၊ တီးမႈတ္ျခင္း ၊ ပန္းပန္ျခင္း ၊ အေမႊးနံသာလိိမ္းက်ံ ရွဴရွိဳက္ျခင္း ၊ ျပင္ဆင္ခ်ယ္သျခင္း တုို႕မွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ ေသာသိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။

(၈) -ျမင့္ျမတ္ေသာ ၊ အလြန္ေကာငး္မြန္ခမ္းနားေသာ အိပ္ယာေနရာတုိ႕တြင္ ေနထိုင္အိပ္စက္ျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။

(မွတ္သားဖြယ္ရာ။ အျဗဟၼစရိယာ ႏွင့္ ကာေမသုမိစာၦစာရ သိကၡာပုဒ္ တို႔၏ ျခားနားခ်က္။

အျဗဟၼစရိယာသိကၡာပုဒ္ ကိုေစာင့္ထိန္းလွ်င္ မိမိပိုင္ဆိုင္ေသာ ကာမကိစၥႏွင့္ မိမိမပိုင္ ဆို္င္ေသာ ကာမကိစၥႏွစ္မ်ိဳးလံုးမွ ေရွာင္ၾကဥ္ရ၏။

ကာေမသုမိစာၦစာရသိကၡာပုဒ္ ကိုေစာင့္ထိန္းလွ်င္ မိမိမပိုင္ဆိုင္ေသာ ကာမကိစၥ တို႔ကို က်ဴးလြန္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ရ၏။)

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ယခုေခတ္ ကမၼ႒ာန္းနည္းအမ်ဳိးမ်ဳိး  Click Here

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

(31)Bone

 

သတၱ၀ါအသီးသီးတုိ႔ က်င္လည္ရာ (၃၁)ဘံု တုိ႔တြင္

(၁) ငရဲ၊ ၿပိတၱာ၊ အသူရကာယ္တို႔တြင္ သတ္မွတ္ထားေသာ သက္တမ္းမ်ား မရိွၾကေပ။ မိမိတို႔၏ ကံအေလွ်ာက္ သက္တမ္း အရွည္အတုိ ျဖစ္ၾကပါသည္။ တိရစၧာန္မ်ားမွာ အမ်ိဳးေပါင္း မေရတြက္ ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳးဇာတ္အလိုက္ သက္တမ္းမ်ား ကြာျခားၾကေပသည္။


(၂) လူသားတို႔၏ သက္တမ္းမွာ အေရွ႕ကၽြန္းသားတို႔တြင္ သက္တမ္း(၇၀၀)၊ အေနာက္ကၽြန္းသား တို႔တြင္ သက္တမ္း(၅၀၀)၊ ေျမာက္က်ြန္းသားတို႔တြင္ သက္တမ္း (၁၀၀၀) ပံုမွန္ကန္႔သတ္ခ်က္ ရွိေသာ္လည္း ေတာင္ကၽြန္းသားတို႔မွာ သက္တမ္း ပံုေသမရွိပါ။ အသေခ်ၤယ်တမ္းမွသည္ ဆယ္ႏွစ္တမ္း၊ တစ္ဖန္ ဆယ္ႏွစ္တန္းမွသည္ အသေခ်ၤယ်တမ္း ဟူ၍ ဆုတ္လုိက္ တက္လုိက္ ျဖစ္ေနပါသည္။



(၃) နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္တြင္ ေအာက္စတုမဟာရာဇ္ နတ္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဘီလူး၊ ဘုမၼစုိး နတ္ တို႔တြင္ တည္ၿမဲေသာ သက္တမ္းမရိွၾကေပ။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဘုမၼစုိးနတ္တို႔သည္ ခုႏွစ္ရက္မွ်သာ အသက္ရွည္ၾကၿပီး အခ်ိဳ႕မွာ အာယုကပ္ပတ္လုံး အသက္ရွည္ၾက၏။ အထက္စတုမဟာရာဇ္ နတ္တို႔၏ သက္တမ္းမွာ အႏွစ္(၅၀၀) ရွိေပသည္။ လူတို႔၏ႏွစ္ျဖင့္ ေရတြက္လွ်င္ အႏွစ္ (၉)သန္း အသက္ရွည္ၾကသည္။ စတုမဟာရာဇ္ နတ္တို႔၏ တစ္ရက္သည္ လူတို႔၏အႏွစ္ (၅၀)ႏွင့္ ညီမွ်ေပသည္။

(၄) တာ၀တိ ံသာ နတ္တုိ႔သည္ အႏွစ္(၁၀၀၀)သက္တမ္း ရွိသည္။ လူတို႔၏ အႏွစ္တစ္ရာသည္ တာ၀တိ ံသာနတ္တို႔၏ တစ္ရက္ႏွင့္ညီမွ်၏။ တာ၀တိ ံသာ နတ္တုိ႔၏ သက္တမ္းကုိ လူတို႔၏ႏွစ္ျဖင့္ ေရတြက္ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း သုံးကုေဋေျခာက္သန္း ရိွေပသည္။

(၅) ယာမာနတ္တို႔သည္ အႏွစ္(၂၀၀၀)သက္တမ္း ရိွသည္။ လူတို႔၏အႏွစ္ (၂၀၀) သည္ ယာမာနတ္တို႔၏ တစ္ရက္ႏွင့္ညီမွ်၏။ ယာမာနတ္တုိ႔၏ သက္တမ္းကုိ လူတို႔၏ႏွစ္ျဖင့္ ေရတြက္ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း(၁၄)ကုေဋေလးသန္း ရိွပါသည္။

(၆) တုသိတာနတ္တို႔သည္ အႏွစ္(၄၀၀၀)သက္တမ္း ရွိသည္။ လူတုိ႔၏ အႏွစ္(၄၀၀)သည္ တုသိတာ နတ္တို႔၏ တစ္ရက္ႏွင့္ ညီမွ်၏။ တုသိတာနတ္တို႔၏ သက္တမ္းကုိ လူတို႔၏ ႏွစ္ျဖင့္ေရတြက္ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း (၅၇)ကုေဋႏွင့္ ေျခာက္သန္း ရိွပါသည္။

(၇) နိမၼာနရတီနတ္တုိ႔သည္ အႏွစ္(၈၀၀၀)သက္တမ္း ရွိသည္။ လူတို႔၏ ႏွစ္(၈၀၀)သည္ နိမၼာနရတီ နတ္တို႔၏ တစ္ရက္ႏွင့္ ညီမွ်၏။ နိမၼာနရတီနတ္တို႔၏ သက္တမ္းကုိ လူတို႔၏ႏွစ္ျဖင့္ ေရတြက္ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း(၂၃၀)ကုေဋ ေလးသန္းရိွပါသည္။

(၈) ပရနိမၼိတ၀သ၀တၱီနတ္တုိ႔သည္ အႏွစ္(၁၆၀၀)သက္တမ္း ရွိသည္။ လူတုိ႔၏ ႏွစ္(၁၆၀၀)သည္ ပရနိမၼိတ၀သ၀တၱီနတ္တို႔၏ တစ္ရက္ႏွင့္ညီမွ်၏။ ပရနိမၼိတ၀သ၀တၱီနတ္တုိ႔၏ သက္တမ္းကုိ လူတို႔၏ ႏွစ္ျဖင္႔ေရတြက္ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း (၉၂၁)ကုေဋေျခာက္သန္း ရိွပါသည္။

(၉) ျဗဟၼာတို႔၏သက္တမ္းမ်ားသည္ အလြန္ရွည္လ်ားၾကသည့္အတြက္ အသေခ်ၤယ်ကပ္၊ မဟာကပ္ တို႔ျဖင့္ တိုင္းတာရေပသည္။ ထုိကပ္တုိ႔သည္ (၁) အာယုကပ္၊ (၂) အႏၱရကပ္၊ (၃) အသေခ်ၤယ်ကပ္ ၊ (၄) မဟာကပ္ဟူ၍ ေလးပါးရိွ၏။

ထိုေလးပါးတို႔တြင္ သတၱ၀ါတို႔၏ သက္တမ္း အသီးသီးကို အာယုကပ္ဟုေခၚသည္။ လူတို႔၏ အသေခ်ၤယ်တမ္းမွ ဆယ္ႏွစ္တမ္း၊ ဆယ္ႏွစ္တန္းမွ အသေခ်ၤယ်တမ္းအထိ ရွည္ၾကာေသာကာလကို အႏၱရကပ္တစ္ခုဟု ေခၚသည္။ အႏၱရကပ္ (၆၄)ကပ္သည္ အသေခ်ၤယ်ကပ္ တစ္ကပ္ႏွင့္ညီမ်ွ၏။ အသေခ်ၤယ်ကပ္(၄)ကပ္သည္ မဟာကပ္တစ္ကပ္ (တနည္း) တစ္ကမၻာႏွင့္ညီမွ်၏။ အသေခ်ၤယ် ကပ္ကို ေလးမ်ိဳးခြဲျခားျပန္၏။

(က) သံ၀ဋၬၬကပ္-ကမၻာႀကီး စပ်က္သည္မွ လုံး၀ပ်က္သုဥ္းသြားသည္အထိ ရွည္ၾကာေသာ အသေခ်ၤယ်ကပ္။

(ခ) သံ၀ဋၬဌာယီကပ္-ကမၻာႀကီးပ်က္သ

ုဥ္းၿပီး၍ ပ်က္ၿပီးသည့္အတိုင္း တည္ေနေသာ အသေခ်ၤယ်ကပ္။(ဂ) ၀ိ၀ဋၬကပ္-ကမၻာျပဳမိုးစရြာသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ ကမၻာႀကီးအျပည့္အစုံ ျဖစ္ေပၚလာသည္အထိ ရွည္ၾကာေသာ အသေခ်ၤယ်ကပ္။(ဃ) ၀ိ၀ဋၬဌာယီကပ္-ကမၻာႀကီးအျပည့္အစုံျဖစ္ၿပီးသည္မွ ထိုအတိုင္းတည္ေနေသာ အသေခ်ၤယ်ကပ္ ဟူ၍ အသေခ်ၤယ်ကပ္(၄)မ်ိဳး ရွိေပသည္။ထုိကဲ့သုိ႔ သတၱ၀ါတုိ႔ က်င္လည္ရာ ေနရာဌာနအလုိက္ သက္တမ္းမ်ားလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကေပရာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သတၱ၀ါမ်ားသည္ သံသရာမွမလြတ္ေျမာက္သေရြ႕ အထက္ေဖာ္ျပပါ ေနရာဌာနမ်ား၌ သြားလာလႈပ္ရွား ရုန္းကန္ေနၾကရေပအုန္းမည္။ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ လူသားမ်ားသည္ ရခဲလွေသာ လူ႔ဘ၀ေကာင္းေလး ရရွိေနခ်ိန္မွာ သံသရာမွ အၿပီးအပုိင္ လြတ္ေျမွာက္ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေစကာမႈ ေနာက္ျဖစ္ေလရာဘ၀မ်ား၌ ခ်မ္းသာသုချပည့္စံုေအာင္ သံသရာမွလည္း အျမန္လြတ္ေျမွာက္ဖုိ႔ရန္ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာမ်ားကုိ ေန႔စဥ္မျပတ္ ျပဳလုပ္ၾကပါလုိ႔ တုိက္တြန္းရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ပါေပသည္။credit to – အရွင္ေကာမလ(ဆန္နီေနမင္း)+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ပါရမီ(၁၀)ပါး – အျပား(၃၀)

 (၁)    ဒါန ပါရမီ

ဒါနသည္ စြန္႔ျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏၊ ျငိတြယ္ေသာ ေလာဘကို ဖ်က္ဆီးျခင္း ကိစၥ ရွိ၏၊ မျငိ မတြယ္ျခင္းလွ်င္ ဉာဏ္၌ထင္ေသာ အျခင္းအရာ ရွိ၏၊ စြန္႔လႉထိုက္ေသာ ဝတၳဳလွ်င္ နီးစြာေသာအေၾကာင္း ပဒ႒ာန္ ရွိ၏။

 

(၂)    သီလ ပါရမီ

သီလသည္ ကိုယ္,နႈတ္ နွစ္ပါးကို သိမ္းဆည္းေသာအား ေကာင္းစြာထားျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏၊ မေကာင္းေသာ ကိုယ္,နႈတ္အမႈ ဟူေသာ အကုသိုလ္ ဓမၼကို ဖ်က္ဆီးျခင္း ကိစၥရွိ၏ ကိုယ္,နႈတ္ အမႈ ျဖဴစင္ သန္႔ရွင္းျခင္း လွ်င္ ထင္ေသာ ပစၥပ႒ာန္ရွိ၏၊ မေကာင္းမႈ တို႔ျပဳရန္ ရွက္,ေၾကာက္ျခင္းလွ်င္ နီးစြာေသာ အေၾကာင္း ပဒ႒ာန္ ရွိ၏။

 

(၃)    ေနကၡမ ပါရမီ

နိကၡမသည္ ကာမမွ လည္းေကာင္း, ဘဝမွ လည္းေကာင္း ထြက္ခြာ ကြ်တ္လြတ္ျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏။ ကာမ၏ အျပစ္, ဘဝ၏အျပစ္ တို႔ကို အလင္းထင္ေအာင္ ျပျခင္း ကိစၥ ရွိ၏။ ထိုကာမ ဘဝကိုသာလွ်င္ မေတြ႕လိုမႈ, မ်က္ကြယ္ျပဳ လိုေသာ အျဖစ္လွ်င္ ထင္ေသာ ပစၥပဌာန္ ရွိ၏၊ ကာမေဘး, ဘဝေဘး တို႔မွ ထိတ္လန္႔ေသာ အေၾကာင္း ပဒဌာန္ ရွိ၏။

 

(၄)    ပညာ ပါရမီ

ပညာသည္ သဘာဝ ဟုတ္မွန္တိုင္းေသာ သေဘာတရားကို ထိုးထြင္း၍ သိျမင္ျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏။ ဉာဏ္၏အရာ အာရုံ ဓမၼ သဘာဝကို ထြန္းျပျခင္း ကိစၥ ရွိ၏။ မေတြမေဝျခင္းလွ်င္ ထင္ေသာ ပစၥဳပ႒ာန္ ရွိ၏။ စိတ္၏ တည္ၾကည္ျခင္းလွ်င္ နီးစြာေသာ အေၾကာင္း ပဒ႒ာန္ ရွိ၏။

 

(၅)    ဝီရိယ ပါရမီ

ဝီရိယသည္ အားသစ္ ၾကိဳးပမ္းျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏၊ စိတ္ကို မေလ်ာ့မရဲ ခိုင္ျမဲ တင္းရင္းေအာင္ ေထာက္ပ့ံျခင္း ကိစၥ ရွိ၏၊ မတြန္႔မဆုတ္ ျခင္းလွ်င္ ထင္ေသာ ပစၥဳပဌာန္ ရွိ၏၊ ဇာတိေဘး, ဇရာေဘး, ဗ်ာတိေဘး, မရဏေဘး, စသည္တို႔ကို ေတြးမိေလတိုင္း အလိႈင္းတၾကီး အားသည္းေဆြ႕ခုန္ နွလံုးတုန္ျခင္းလွ်င္ နီးစြာေသာ အေၾကာင္း ပဒဌာန္ ရွိ၏။

 

(၆)    ခႏၱီ ပါရမီ

ခႏၱီသည္ နွလံုးခိုင္ခန္႔ျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏၊ ေလာက ဓေလ့ ၾကိဳက္ၾကံဳေတြ႕လည္း မေရြ႕မယိုင္ သည္းခံနိူင္ျခင္း ကိစၥ ရွိ၏၊ သူတထူးတို႔ က်ဴးက်ဴး လြန္လြန္ ဝန္တာျပစ္ဖို႔ ျပဳ႕သည္တို႔ကို သူသို႔တဖန္ အမ်က္မာန္ျဖင့္ လွန္ျပန္ မရွိ သည္းခံခ်ိျခင္းလွ်င္ ထင္ေသာ ပစၥဳပ႒ာ ရွိ၏၊ ဟုတ္မွန္ တိုင္းေသာ ဓမၼ သေဘာကို ျမင္နိူင္ေသာ ဉာဏ္လွ်င္ ပဒ႒ာန္ ရွိ၏။

 

(၇)    သစၥာ ပါရမီ

သစၥာသည္ သူတပါးကို မွတ္မွား,ယူမွား တိမ္းပါးေခ်ာ္ခြ်တ္ေအာင္ မျပဳျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏၊ မိမိသိတိုင္း ျမင္တိုင္း ဟုတ္မွန္ တို္င္းကိုသာ အလင္းဖြင့္ျပျခင္း ကိစၥ ရွိ၏၊ ျမြက္ဆိုသမွ် ယံုၾကည္ရ၍ ၾသဇာနွစ္ဆီ ခ်ိဳဆိမ့္အီေသာ စကား ရွိသည္၏ အျဖစ္လွ်င္ ထင္ေသာ ပစၥဳပ႒ာန္ ရွိ၏၊ ကိုယ္အမႈ, နႈတ္အမႈ ျဖဴေျဖာင့္ေမြ႕ျခင္း၌ အေလးဂရုျပဳျခင္းလွ်င္ နီးစြာေသာ အေၾကာင္း ပဒ႒ာန္ရွိ၏။

 

(၈)    အဓိ႒ာန္ ပါရမီ

အဓိ႒ာန္သည္ သဗၺညဳ ေဗာဓိ- ပေစၥက ေဗာဓိ- သာဝက ေဗာဓိ ဟူေသာ ေဗာဓိသံုးမ်ိဳးတို႔၏ အေခ်မူလ သမၻာရ ျဖစ္ကုန္ေသာ ဒါနမႈ, သီလမႈ, နိကၡမမႈ, ပညာမႈ စသည္တုိ႔၌ မေရြ႕မယိုင္ ႀက႕ံခိုင္စြဲျမဲျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏၊ ထိုသမၻာရမူ တုိ႔၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ အသင္းကို နိွပ္နင္း ပယ္ရွားျခင္း ကိစၥ ရွိ၏၊ ထိုသမၻာရမူတို႔၌ မလႈပ္မရွားသည္၏ အျဖစ္လွ်င္ ထင္ရွားေသာ ပစၥဳပ႒ာန္ ရွိ၏၊ ဒါန စေသာ ေဗာဓိမူလ တရားစုလွ်င္ နီးစြာေသာ အေၾကာင္း ပဒ႒ာန္ ရွိ၏။

(၉)    ေမတၱာ ပါရမီ

ေမတၱာသည္ သတၱဝါတပါး ေက်းဇူးမ်ားအံ့ေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ျဖစ္ျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏၊ သူတပါး၏ ေကာင္းၾကိဳးကို လြန္စြာ သယ္ပိုးျခင္း ကိစၥ ရွိ၏၊ လျပည့္ဝန္း ကဲသို႔ ရႊန္းရႊန္းၾကည္ဆြ ေအးျမ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ စိတ္သေဘာလွ်င္ ထင္ေသာ ပစၥဳပ႒ာန္ ရွိ၏၊ သတၱဝါတို႔၏ နွစ္သက္ဖြယ္ေသာ ဂုဏ္ကိုသာ ရႈျမင္တတ္ေသာ ဉာဏ္လွ်င္ နီးစြာေသာ အေၾကာင္း ပဒ႒ာန္ ရွိ၏။

 

(၁၀)  ဥေပကၡာ ပါရမီ

ဥေပကၡာသည္ ခ်ီးေျမွာက္, ရႈတ္ခ် နွစ္ဌာန၌ တူမွ် သမႈ လ်စ္လ်ဴရႈေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ျဖစ္ျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏၊ ညီမွ်ေသာ သေဘာအားျဖင့္ ရႈျခင္း ကိစၥ ရွိ၏၊ မုန္းသည္, ခ်စ္သည္ နွစ္မည္နွစ္သင္း ကင္းျငိမ္းျခင္းလွ်င္ ထင္ေသာ ပစၥဳပ႒ာန္ ရွိ၏၊ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈဟု အရႈအဆင္ျခင္း ေကာင္းစြာျမင္ေသာ ဉာဏ္ပညာလွ်င္ နီးစြာေသာ အေၾကာင္း ပဒ႒ာန္ ရွိ၏။

 

၁။ မူလ(ရိုးရိုး)ပါရမီ(၁၀)ပါး ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းဥစၥ အရာ၀တၳဳအားလံုးကို စြန္႔လႊတ္ လွဴဒါန္းျခင္း။ (အလွဴခံလာပါက ဇနီးမယား၊ သမီး သားတို႔ကိုလည္း စြန္႔လႊတ္ လွဴဒါန္းျခင္း။ ) 

၂။ ဥပပါရမီ(၁၀)ပါး ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္ ဆက္စပ္ေသာ ပိုယ္အဂၤါ အစိတ္အပိုင္း အားလံုးကို စြန္႔လႊတ္ လွဴဒါန္းျခင္း။( ကိုယ္အဂၤအစတ္အပိုင္းဟူသည္ မ်က္စိ၊ လက္၊ ေျခ စသည့္ လိုအပ္တာမွန္သမွ် စြန္႔လႊတ္ လွဴဒါန္းျခင္း။ ) 

၃။ ပရမတၳပါရမီ(၁၀)ပါး ကိုယ့္အသက္ကို မငဲ့ကြက္ဘဲ၊ အသက္စြန္႔ကာ စြန္႔လႊတ္ လွဴဒါန္းျခင္း။ ။ (အသက္ အေသခံကာ လွဴဒါန္းမႈမွန္သမွ် ပရမတၳပါရမီပင္တည္း။) ပါရမီ (၁၀)ပါးကို ဤ ၃-ပါျဖင့္ ေျမွာက္ပါက အျပား(၃၀)ျဖစ္၏။ 

 

ဥပမာ –

ဒါနပါရမီသည္ ၁။ဒါနပါရမီ၊ ၂။ဒါနဥပပါရမီ၊ ၃။ဒါနပရမတၳပါရမီ ဟူ၍ သံုးပါးစီ ျဖစ္လာ၍ ပရမီ(၁၀)ပါးမွသည္ အျပား(၃၀) ျဖစ္လာရပါသည္။

 

 

 

၁. မဟာသကၠရာဇ္ ( ၆၇ ) ခုနွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ ႀကာသာပေတးေန႔ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္၌ ပဋိသေႏၶ တည္ေနေတာ္မူ၏။

၂. မဟာသကၠရာဇ္ (၆၈)ခုနွစ္ ကဆုန္လျပည့္ ေသာႀကာေန႕ ေနမြန္းတည့္ခ်ိန္၌ ဖြားျမင္ေတာ္မူ၏။

၃. မဟာသကၠရာဇ္ (၈၃) ခုနွစ္ (၁၆) နွစ္သားအရြယ္ ကဆုန္လတြင္ ထီးနန္းအုပ္ခ်ဳပ္ မင္းျပဳလုပ္ေတာ္မူ၏။

၄. မဟာသကၠရာဇ္ (၉၇) ခုနွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ တနၤလာေန႔ သန္ေခါင္းယံ အခ်ိန္၌ ေတာထြက္ေတာ္မူ၏။ (၂၉).နွစ္အရြယ္ ။

၅. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုနွစ္ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႕ အာရဳဏ္တက္ခ်ိန္၌ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏။(၃၅ နွစ္အရြယ္) ။ (မာရ္နတ္ေအာင္ပြဲေန႕နွင့္ေလးဆက္ကိုးရက္သတၱဌာန စံေတာ္မူျခင္းမ်ားကိုလည္း ဤေနရာ၌ သြင္းယူပါ)

၆. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုနစ္ ဝါဆိုလဆန္း (၅) ရက္ ဗုဒၶဟူးေန႕၌ သဟမၸတိျဗဟၼာမင္းက တရားေဟာရန္ ေတာင္းပန္သျဖင့္ တရားေဟာေတာ္မူျခင္း။ (၃၅ နွစ္အရြယ္ )

၇. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုနွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ စေနေန႔ ေနဝင္ခ်ိန္၌ ပဥၥဝဂၢီ ငါးဦးအား ဓမၼစႀကာတရားကို ေဟာေတာ္မူ၏။ (၃၅ နွစ္အရြယ္ )

၈. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုနစ္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔ (သို႔)ဝါဆိုလဆုတ္ (၄) ရက္ေန႕၌ သံဃာအဖြဲ႕အစည္း စတင္ေပၚေပါက္၏။

၉. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုနွစ္ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ ႀကာသာပေတးေန႔၌ သံဃာေတာ္တို႕အားသာသနာျပဳ ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။

၁၀. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုနစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ ေသာႀကာေန႕၌ ရေသ့ညီေနာင္ “ကႆပ” စေသာ ရွင္တစ္ေထာင္တို႕ကို ခြ်တ္ေတာ္မူရန္ ဥရဳေဝဠ ေတာသို႕ ေရာက္ေတာ္မူ၏။ (၃၅ နွစ္အရြယ္ တစ္ဝါအရ)

၁၁. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုနွစ္ တပို႕တြဲလျပည့္ေန႔၌ သာဝကသႏၷိပါတ = ( သာဝကအားလုံးစုံညီစည္းေဝးပြဲ) တြင္ ႀသဝါဒပါတိေမာက္ ျပေတာ္မူ၏။(ရဟႏၱာ သာဝကအေပါင္း ဤအစည္းအေဝးပြဲတြင္) ႀသဝါဒပါတိေမာက္ျပေတာ္မူ၏။

၁၂. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၄) ခုနွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႕၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္မိမိေမြးဇာတိေျမသို႕ေရာက္၍ ဗုဒၶဝင္တရား ေဟာေတာ္မူ၏။ (ကဆုန္လျပည့္ေန႕ကိုလည္း ယူနိုင္၏)

၁၃. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၇) ခုနွစ္ ဝါတြင္းကာလ ေဝသာလီျမိဳ႕ မဟာဝုန္ေတာ ကုဋာဂါရေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေတာ္မူစဥ္ ဘိကၡဴနီသာသနာေတာ္ကို စတင္ ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏။ (သက္ေတာ္ ၄၀ အရြယ္ ဝါေတာ္ ငါးဝါအရ)

၁၄.မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၉) ခုနွစ္ဝါဆိုလျပည့္ေန႕၌ ယမိုက္ျပာဋိဟာ တန္ခိုးျပေတာ္မူ၍ တာဝတိ ံသာနတ္ျပည္သို႕ ႀကြေတာ္မူ၏။ (၄၁ နွစ္အရြယ္ ခုနွစ္ဝါအရ)

၁၅. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၈) ခုနွစ္ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔၌ တာဝတိ ံသာနတ္ျပည္မွ သကၤႆနဂိုရ္ျမိဳ႕သို႕ သက္ဆင္းေတာ္မူ၏။ေလာကဝိဝရဏ တန္ခိုးျပေသာေန႕မွာလည္း ဤေန႕ပင္ ျဖစ္၏။

၁၆. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၂၃) ခုနွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔၌ သာမညဖလသုတ္ေတာ္ကို အဇာတသတ္မင္းအား ေဟာေတာ္မူ၏။(ဝါေတာ္ ၂၀ သက္ေတာ္ ငါးဆယ့္ငါးနွစ္အရြယ္)

၁၇. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၇)ခုနွစ္ တပို႕တြဲလျပည့္ေန႔၌ အာယုသခၤ ါရလႊတ္ေတာ္မူ၏။ (သက္ေတာ္ ၈၀ အရြယ္ ဝါေတာ္ ၄၅ ဝါအရ)

၁၈. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုနွစ္ ကဆုန္လျပည့္ အဂၤ ါေန႔ မိုးေသာက္ယံ၌ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူ၏။ (သက္ေတာ္ရွစ္ဆယ္အရြယ္ ဝါေတာ္ေလးဆယ့္ငါးဝါအရ)

၁၉. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုနွစ္ ကဆုန္လဆုတ္ (၁၂) ရက္ တနဂၤေႏြေန႔ ၌ ေတေဇာဓါတ္ ေလာင္ေတာ္မူ၏။

၂၀. မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုနွစ္ နယုန္လဆန္း (၅) ရက္ေန႕၌ ဓါတ္ေတာ္ေဝပြဲ က်င္းပ၏။
~ ဤကားဗုဒၶ၏ေန႕ထူးႀကီးနွစ္ဆယ္တည္း~

ဓမၼ ဆံုးမစာမ်ား

မေကာင္းမႈေရွာင္၊ ေကာင္းမႈေဆာင္၊ ျဖဴအာင္ စိတ္ကိုထား၊
ဘုရားအဆူဆူ၊ မိန္႔ေတာ္မူ၊ အတူတူ ထိုတရား...

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဗုဒၶဘာသာေျခခံ

*အမည္- (သိဒၶတၳ) ေဂါတမ

*ခမည္းေတာ္ – သုေဒၶါဒန ေဂါတမ မင္းၾကီး

*မယ္ေတာ္ – မိဖုရား မဟာ မာယာ (ေမြးဖြားျပီး ခုႏွစ္ရက္အၾကာတြင္ေသဆံုးသည္)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္